Καΐκι Φάντασμα Εμφανίζεται στον Σαρωνικό - 1934

Όταν πλησιάζουν οι ψαράδες βυθίζεται — ακούν από αυτό μελωδικά τραγούδια.

Ένα «καΐκι φάντασμα» εμφανίστηκε μπροστά σε κατάπληκτους ψαράδες του Σαρωνικού και ακριβώς στη θέση μεταξύ Φλεβών - Ζωστήρος - Άκρας Ζερβιάς.

Πράγματι, τέσσερις ψαράδες ισχυρίζονται πως, τέσσερις βραδιές συνεχόμενα, τις τελευταίες σκοτεινές πριν την νέα σελήνη, είδαν με τα μάτια τους το «καΐκι φάντασμα» και άκουσαν από αυτό γοητευτικά μελωδικά τραγούδια από γλυκές γυναικείες φωνές. Όταν όμως έβαλαν πλώρη για το μέρος του καΐκιου, και τις τέσσερις βραδιές το είδαν ξαφνικά να σκεπάζεται από πέπλο σκοτεινό αρχικά και κατόπιν σιγά-σιγά να εξαφανίζεται. Το ίδιο σιγά-σιγά έσβηνε και η γλυκιά μελωδική φωνή.

Ο Καπετάν Γιώργης Κοσμίδης με τους ναύτες Θωμά Κασιμάτη, Γιάννη Αντιπαριώτη και Νικ. Μπάρκιλα, αισθάνθηκαν τη μεγαλύτερη συγκίνηση. Και οι τέσσερις παίρνουν όρκο πως είδαν με τα μάτια τους το «Καΐκι Φάντασμα» και άκουσαν με τα αυτιά τους απ' αυτό τραγούδια, με γλυκιά γυναικεία φωνή και έπειτα κραυγές πόνου και φρίκης. Ο καπετάνιος ανέλαβε να διηγηθεί τις λεπτομέρειες του καταπληκτικού φαινομένου, κάνοντας προκαταβολικά την δήλωση πως ακόμη σηκώνεται η τρίχα του μόνο που του φέρνει στη σκέψη του.

Πριν όμως αρχίσει, του υποβάλαμε την παρατήρηση ότι δεν έσπευσαν να αναφέρουν τα όσα είδαν και άκουσαν στην αστυνομία ή στο λιμεναρχείο.

— Και αν μας κορόιδευαν; απάντησε.

Τώρα όμως που τους κάναμε να πιστέψουν ότι όσα είδαν εξηγούνται και επιστημονικά, δεν αποκλείεται να τα καταθέσουν στις Αρχές, αν και είναι πλέον περιττό αφού έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Με χαρακτηριστικές μάλιστα λεπτομέρειες.

— Είμαστε στα ανοιχτά, άρχισε ο καπετάνιος, όταν βάλαμε πλώρη για Λαγονήσι. Φτάσαμε στο στενό από τις Φλέβες και το Ζωστήρα, με τραγούδια για να περνά η ώρα. Σε μια στιγμή που σταματήσαμε για να αρχίσουμε άλλο τραγούδι, έφτασε στα αυτιά μας μια γυναικεία φωνή. Όλοι σταματήσαμε και την ανάσα μας. Μα τι φωνή ήταν αυτή! Γυρίσαμε μονομιάς να δούμε από πού ερχόταν.

— Ένα καΐκι στην άκρα Ζερβιά, πρόσθεσε ο καπετάν Γιάννης. Πράγματι, ήταν ένα καΐκι, λουσάτο, μικρό. Μα πώς φαινόταν; Σα θαμπό. Σα να ήταν τυλιγμένο με πέπλο, τριγυρισμένο με καταχνιά. Και όμως ο αέρας ήταν καθαρός. Λαμποκοπούσε η θάλασσα μίλια μακριά. Αυτό μας έκανε εντύπωση και αναρωτηθήκαμε.

— Μωρέ παιδιά τι να είναι αυτό;

Και βάλαμε πλώρη κατεπάνω του. Πήραμε όλοι τα κουπιά και δώστου! Το τραγούδι — λόγια που δεν τα καταλαβαίναμε — δεν σταματούσε.

— Τι τραγούδι ήταν εκείνο; Ούτε στη Μασσαλία και στην Αλεξάνδρεια στα καμπαρέ τ' άκουσα, διέκοψε ο μπάρμπα Θωμάς.

— Ίσα τα κουπιά για το καΐκι έβγαλα μια φωνή, συνέχισε ο καπετάνιος. Φαντάσου τώρα τον τρόμο μας όταν είδαμε πως όσο πλησιάζαμε προς το καΐκι τόσο θάμπωνε το «σουλούπι» του, τόσο έσβηνε και η γλυκιά γυναικεία φωνή που τραγουδούσε. Και ξαφνικά, το λέω και ανατριχιάζω, όταν βρεθήκαμε διακόσια μέτρα μακριά σταμάτησε απότομα το τραγούδι και άρχισε να βυθίζεται το καΐκι σιγά-σιγά. Όταν χάθηκε εντελώς, ακούσαμε καθαρά άγριες φωνές ανδρός. Φωνές αγωνίας, τρόμου και φρίκης. Τίποτα όμως δεν ξεχωρίζαμε από αυτά που έλεγε. Μας κόπηκε η λαλιά.

Χωρίς να ανταλλάξουμε λέξη, αρχίσαμε σαν με σύνθημα να τραβάμε κουπί σε αντίθετη κατεύθυνση. Ένας έβαλε φλόκο και πήραμε πλώρη να απομακρυνθούμε. Όταν φύγαμε μακριά, με ένα στόμα είπαμε όλοι:

— Φάντασμα ρε παιδιά... «Καΐκι φάντασμα».

— Όλη τη νύχτα, που μυαλό για δουλειά; Όλο συζητούσαμε για φαντάσματα. Όταν γυρίσαμε στο λιμανάκι, κουβέντα σε κανέναν δεν είπαμε μη μας αρχίσουν στις κοροϊδίες.

Όλοι κρέμονταν από τα χείλη του καπετάνιου που αφηγούταν σαν να έβλεπε μπροστά του αυτό το καταπληκτικό φαινόμενο.

— Την άλλη βραδιά, συνέχισε, το ίδιο πάλι καΐκι είδαμε, τα ίδια τραγούδια και τις ίδιες άγριες φωνές ακούσαμε. Αυτή τη φορά όμως πέρασε στην Άκρη Ζερβιά και ύστερα πίσω μας είδαμε το «καΐκι φάντασμα» και ακούσαμε το μαγευτικό τραγούδι.

— Επάνω του παιδιά! Φώναξα να το πλησιάσουμε γρήγορα. Μα πού να δουλέψει κανείς. Τους είχε παραλύσει το τραγούδι. Έτσι, αυτή τη φορά, απολαύσαμε πιο πολύ ώρα το θέαμα. Το θαμπό καΐκι. Και χαρήκαμε το τραγούδι. Είχαμε ξεχαστεί έτσι καταμεσής στο πέλαγος και μας έκανε να συνέλθουμε η εξαφάνιση του καΐκιου. Έπειτα να φοβηθούμε, οι αγριοφωναράδες του άντρα.

Τους ξαναφώναξα να πάμε στον τόπο που είχε βυθιστεί το καΐκι. Κανείς όμως δεν ήθελε.

Φύγαμε τότε πάλι για ψάρεμα και στο γυρισμό πήραμε απ' έξω απ' τις Φλέβες γραμμή για το Φάληρο.

Για την άλλη νύχτα όμως αποφασίσαμε να φτάσουμε στον τόπο που βλέπαμε το καΐκι. Πήραμε μάλιστα και ένα περίστροφο για να το πυροβολήσουμε. Πράγματι, μόλις είδαμε πάλι το «καΐκι-φάντασμα» βάλαμε γρήγορα πλώρη για αυτό. Εγώ μάλιστα πυροβόλησα 2 φορές κατεπάνω του. Τίποτα δεν έγινε. Τότε, όπως τις δύο προηγούμενες βραδιές, χάθηκε σιγά-σιγά στην θάλασσα, ενώ άγριες φωνές του ανδρός σκορπούσαν τον τρόμο και τη φρίκη. Σύμφωνα με τα σχέδιά μας, φτάσαμε εκεί που φαινόταν το καΐκι, κατεβάσαμε το πανί και με το κουπί κάναμε βόλτες. Δεν είδαμε όμως τίποτα. Γιατί λοιπόν να μην παραδεχτούμε ότι ήταν φάντασμα;

Και πρόσθεσε: — Καλά μου το είπε ο μπαρμπα-Λιάς ο Καλαμπόκας από τη Βουλιαγμένη ότι το είδε το καΐκι-φάντασμα. Εκείνος νόμισε πως ήταν η φαντασία του. Είχε πει πάντως σε κάτι γραμματισμένους για ό,τι είδε και του είπαν πως ήταν πραγματικά φάντασμα της θάλασσας.

— Εσείς τι πιστεύετε; ρωτήσαμε τους ψαράδες.

— Ή ότι κάποιο ναυάγιο έγινε εκεί ή ότι κάποιο έγκλημα έμεινε μυστικό.

Τι να προσθέσουμε εμείς; Τι άλλο, από την υπόσχεση ότι θα πάμε με τους ίδιους ψαράδες να δούμε και εμείς το καΐκι-φάντασμα. Εν τω μεταξύ, ας ακούσουμε τη γνώμη ενός ειδικού, του προέδρου της Εταιρίας Ψυχικών Ερευνών κ. Αγγ. Τανάγρα, η οποία έχει αρκετό ενδιαφέρον καθώς δεν αποκλείει ότι πράγματι οι ψαράδες είδαν το καΐκι φάντασμα.

Επιστημονική Εξήγηση του Φαινομένου

Ιδού λοιπόν ποια εξήγηση δίνει ο κ. Τανάγρας.

— Πρώτον, μας είπε, είναι δυνατόν να πρόκειται περί ομαδικής υποβολής, η οποία θα μεταδίδεται από ένα ισχυρό μέντιουμ, υπάρχοντος μεταξύ των ψαράδων. Το μέντιουμ αυτό θα υποβάλλει την σκηνή ακριβώς που βλέπουν όλοι οι ψαράδες, ακόμη και τους ήχους.

Και μας ανέφερε ως παράδειγμα τους φακίρηδες που υποβάλλουν τους θεατές τους ακόμη και σε σκηνές που αποκεφαλίζουν ανθρώπους.

Η δεύτερη εξήγηση είναι ότι έχει παρατηρηθεί έτη τώρα ότι στα μέρη που συνέβαιναν βίαιοι θάνατοι, πολλές φορές παρατηρήθηκαν όμοια φαινόμενα, δηλαδή επανάληψη της σκηνής του βίαιου θανάτου. Και στην Ελλάδα ακόμα σημειώθηκαν παρόμοια φαινόμενα κατά καιρούς. Σε αυτά, επαναλαμβάνονται όλες οι σκηνές του εγκλήματος, οι οποίες έχουν κάτι το «αυτόματο» σαν κινηματογραφικό φιλμ. Ας σημειωθεί πως επαναλαμβάνονται όταν είναι κοντά ισχυρό μέντιουμ.

Σχετικά με το φαινόμενο του Σαρωνικού, ο κ. Τανάγρας μας είπε ότι δεν αποκλείεται στον τόπο εκείνο να έγινε κάποιο έγκλημα του οποίου επαναλαμβάνεται η σκηνή.

Το πιο ενδιαφέρον από όλα είναι ότι το καΐκι-φάντασμα μπορεί να φωτογραφηθεί. Και έχουμε ως παράδειγμα φωτογραφία όμοιου φαινομένου — μιας κυρίας με λευκά — στην Αυστρία, η οποία φωτογραφία δημοσιεύτηκε στον τόμο του 1929 του περιοδικού των Ψυχικών Ερευνών.

Θα παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον το φαινόμενο και εν καιρώ θα επανέλθουμε.

Πηγή: Εφημερίδα Απογευματινή 29.04.1934 σελ. 1