Αποτελεσματική μέθοδος εξορκισμού στη Μυτιλήνη: Μεταφορά οστών αναπαυμένων βροκολάκων σε μικρό νησί, αφού το αλμυρό νερό εμποδίζει την επιστροφή τους.
Στη Μυτιλήνη, τα κόκαλα εκείνων που δεν μένουν ήσυχοι στους τάφους τους, μεταφέρονται σε ένα μικρό γειτονικό νησί, όπου και ξαναθάβονται.
Αυτή η πρακτική αποτελεί αποτελεσματικό εμπόδιο σε κάθε μελλοντική περιπλάνηση, διότι ο βρικόλακας δεν μπορεί να διασχίσει αλμυρό νερό.
Βιβλιογραφική αναφορά
Λαογραφική μαρτυρία από τη Ρόδο: αν πεθάνει λεχώνα πριν ασαραντωθεί, της δένουν βάτο γύρω στη μέση ώστε να μπλέξει στα αγκάθια και να μην ενοχλεί τους ζωντανούς.
Καταγραφή από τη Δροσοπηγή Άρτας της τελετής κατά την οποία ο ιερέας μεταβαίνει αμίλητος στον ετοιμοθάνατο για να τον μεταλάβει — γιατί αν δεν μεταλάβει πιστεύεται ότι θα βρυκολακιάσει.
Εκτενής καταγραφή από την Ανασελίτσα (Νεάπολη Κοζάνης) για τους βρουκόλακες: αίτια, σημάδια, τελετουργίες θεραπείας με δαυλί και βραστό κρασί, ο χορός στα σταυροδρόμια και το κάψιμο στο μνήμα.
Παράδοση από τη Χίο για τους βουρβουλλάκους που μπαίνουν στα σπίτια από την κλειδαρότρυπα και για τον αφορισμένο που εξεθάφη πρησμένος, ανέστη στην εκκλησία και έγινε στάχτη μόλις τον συγχώρεσαν.
Παράδοση από τη Χίο για τους άδικους προεστούς που γίνονταν βουρβουλάκοι και τους έστελναν στο Βενετικό, όπου τους έβλεπαν οι ψαράδες κοπάδια-κοπάδια πάνω στο ξερόνησο.
Παράδοση από τη Χίο για τους ανθρώπους που γεννήθηκαν Σάββατο και γίνονταν βρυκόλακες, συγκεντρωνόμενοι στο Γούνι για να χορέψουν.
Λαϊκή περιγραφή της Μόρας ως νυχτερινής λαμνάς που προκαλεί ασφυξία στους ανθρώπους
Θρύλος για τα κόπανα των Ανεράδων στο νερόμυλο της Λάρδου, που πλένουν τα ρούχα των παραλλαμένων - ανθρώπων που θα χτυπηθούν από Ανεράδες και θα αλλοιωθεί το πρόσωπό τους.
Θρύλος για πέτρα με δαχτυλιές δράκων στον Άγιο Ισίδωρο Ρόδου (Ατρειά), όπου δράκοι δοκιμάζονταν σε ανδρεία. Όποιος κούναγε την πέτρα γινόταν αρχηγός τους.
Λαογραφική αφήγηση για Καταχανά (βρυκόλακα) στην Ανώπολη Κρήτης που πλάκωνε τους κατοίκους και άφησε έγκυο μια γυναίκα που τον μπέρδεψε με τον άνδρα της. Μετά την αποκάλυψη, εξετάστηκε και μεταφέρθηκε στη Σαντορίνη.