Παράδοση από τα Καρδάμυλα Χίου για τους κατσικαντάρηδες — τοπική ονομασία των καλικάντζαρων — που κατεβαίνουν από τον φουκλάρο κατά τα Δωδεκάμερα και ξεγελιούνται με κόσκινο.
Οἱ κατσικαντάρηδες μπαίνουν στα σπίτια από το φουκλάρο (καπνοδόχος) και απο κει φεύγουν πάλι την παραμονὴν τῶν Φωτῶν. Έρχονται απο την παραμονὴ των Χριστουγέννων καὶ μένουν όλα τὰ Δωδεκάμερα. Γιὰ νὰ μὴ μπαίνουν μέσα στὰ σπίτια, έβαζαν εἰς τὸ τζάκι ἕναν κόσκινο, κι ὁ κατσικαντάρης ξεκινούσε νὰ μετρᾷ τις τρύπες του. Μὰ ὥς που νὰ τις μετρήσει, λαλεῖ ὁ πετεινὸς καὶ φεύγει.
Μὰ σὰν ανάνει φωτιὰ στὸ τζάκι δεν κατεβαίνουν, γιατὶ φοβοῦνται τὴ φωτιά.
Κατὰ τὴν Εἰρήνην Κουκκουνᾶ, ἐκ Καρδαμύλων, ἐτῶν 90.
Παράδοση από τα Καρδάμυλα Χίου: άνδρας πιάνει κατσικαντάρη με παιχνίδι λέξεων, τον κρατά όλη νύχτα να μετράει κουκιά και φεύγει στη Μυτιλήνη μέσα σε αυγότσοφλο, στέλνοντας ύστερα στάμνα λάδι στο χωριό.
Παράδοση από το Χαλκί Χίου για τα καλικαζούρια — όσοι γεννήθηκαν τα Χριστούγεννα και γίνονται δαίμονες μετά θάνατον — και τις στρίγλες, κορίτσια με μάτια που βγάζουν φωτιές που πνίγουν και ρουφούν αίμα.
Συγκεντρωτική περιγραφή των καρκαντζαλέων (καλικάντζαρων) του Πύθιου, με προστατευτικές μεθόδους και λαϊκές αφηγήσεις.
Συγκεντρωτική περιγραφή πεποιθήσεων, συμπεριφορών και τελετουργιών σχετικά με τους καλικάντζαρους στο Διδυμότειχο του Έβρου.
Προστατευτικές πρακτικές κατά των καρκατζέλιων (καλικάντζαρων) κατά την περίοδο των Χριστουγέννων στα Σιταριά του Έβρου.
Σύγκριση της δράσης του ιερέα κατά των καλικάντζαρων με την προστατευτική δράση των αγροτών κατά των ασθενειών και ζιζανίων.
Παράδοση από τα Καρδάμυλα Χίου: άνδρας πιάνει κατσικαντάρη με παιχνίδι λέξεων, τον κρατά όλη νύχτα να μετράει κουκιά και φεύγει στη Μυτιλήνη μέσα σε αυγότσοφλο, στέλνοντας ύστερα στάμνα λάδι στο χωριό.
Παράδοση από τα Καρδάμυλα Χίου για τη χρήση της πεντάλφας στο στόμα του νεκρού ως αποτρεπτικού βρυκολακιάσματος.
Ανθρωπολογική καταγραφή ζωοεξορκιστικής τελετής στη Νιγρίτα Σερρών. Ο ιερέας, κρατώντας το χέρι του Αγίου Διονυσίου, ευλόγησε τα άρρωστα βοοειδή ένα-ένα με τα ονόματά τους, ενώ οι κάτοικοι αντιμετώπιζαν με σοβαρότητα και χιούμορ την τελετουργία.
Παραδόσεις για φαντάσματα στο Πράγγι Έβρου: Στοιχειωμένα σπίτια, δρόμοι και φυσικοί χώροι, μεθόδους προστασίας (πέτρες) και τον φόβο της «καΐκιας ώρας».
Λαϊκή δοξασία για τα αβάφτιστα νεκρά βρέφη που μεταμορφώνονται σε δαιμονικά όντα
Λαϊκή αφήγηση για την υπερφυσική διάσωση παιδιού από πηγάδι μέσω παρέμβασης νυμφαίων ναραγίδων στη Χίο
Λαϊκή αφήγηση για μυστηριώδεις απώλειες αντικειμένων και τη δράση οικιακών δαιμονίων