Η περίπτωση του Ιατρού Ιγνάτιου Παπακωνσταντίνιδη - 1902 & 1914

Ο ιατρός Ιγνάτιος Παπακωνσταντινίδης, όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών τον Ιούνιο του 1902, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη για να δώσει εξετάσεις, γιατί επρόκειτο να ασκήσει το ιατρικό επάγγελμα εκεί. Εκεί βρήκε πολλούς συναδέλφους απελπισμένους, καθώς τότε οι εξετάσεις γίνονταν μόνο σε γαλλική ή τουρκική γλώσσα, τις οποίες οι περισσότεροι αγνοούσαν.

Έδωσε την αναφορά του και ορίστηκε η ημέρα εξέτασης στις 20 Ιουλίου. Τέσσερις ή πέντε ημέρες πριν δει σε όνειρο ότι θα τον εξέταζαν γαλλιστί μόνο δύο καθηγητές: της Ανατομίας για τα νεφρά και της Μαιευτικής για την εκλαμψία, και ότι θα επιτύχει. Όταν ξύπνησε, του φάνηκε απίθανο, καθώς ο καθηγητής της Μαιευτικής δεν ήταν μεταξύ των εξεταστών.

Παρ' όλα αυτά, μελέτησε καλά από την γαλλική ανατομία τα νεφρά και ρίχνει ματιές στην εκλαμψία. Την ημέρα της εξέτασης παρουσιάζονται μόνο οι καθηγητές της Χειρουργικής και της Ανατομίας. Αντί για τον καθηγητή της Οφθαλμολογίας ήρθε ο καθηγητής της Μαιευτικής, καθώς ο πρώτος είχε αναχωρήσει για οφθαλμολογικό συνέδριο στις Βρυξέλλες.

Το όνειρο επαληθεύτηκε απολύτως: πρώτος εξετάστηκε και απάντησε άριστα σε όλες τις ερωτήσεις. Οι άλλοι 12 υποψήφιοι απορρίφθηκαν, γιατί δεν περίμεναν να εξεταστούν στη Μαιευτική. Ο Παπακωνσταντινίδης, με τις έντονες διαισθητικές του ικανότητες, διέκρινε τηλεπαθητικά την αλλαγή των εξεταστών.

Μία επίσης ενδιαφέρουσα περίπτωση τηλεπάθειας κατέθεσε ο ίδιος στην «Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών»: Κατά τη νύχτα της 22 Φεβρουαρίου 1914 στη Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας, όπου εξασκούσε το επάγγελμά του, η σύζυγός του ξύπνησε τρομαγμένη και του διηγήθηκε ότι είχε δει σε όνειρο ότι δύο μεταμφιεσμένοι Τούρκοι χτύπησαν την πόρτα, και εκείνος βγήκε να δει ποιοι ήταν. Η σύζυγός του προσπάθησε να τον εμποδίσει.

Πέντε μέρες αργότερα, στις 27 Φεβρουαρίου, χτύπησε η πόρτα και, επειδή η υπηρέτρια είχε κοιμηθεί, εκείνος άνοιξε και βρήκε δύο Τούρκους μεταμφιεσμένους, οι οποίοι τον χτύπησαν με στιλέττο στο στήθος. Φωνάζοντας, εκείνοι νόμισαν ότι τον σκότωσαν και έφυγαν. Το στιλέττο χτύπησε τυχαία σε μια καρφίτσα στο λαιμοδέτο του, γλίστρησε και τον τραυμάτισε ελαφρά.

Την επόμενη μέρα, φίλος Τούρκος τον προειδοποίησε ότι έπρεπε να φύγει για λόγους ασφαλείας. Το πρώτο μέρος του ονείρου είναι καθαρά τηλεπάθεια, δηλαδή η σύζυγος, με τηλεπαθητικές ικανότητες, λειτούργησε ως δέκτης των αποφάσεων των Τούρκων.

Η διατήρηση της ζωής έχει τρεις πιθανές εξηγήσεις: (1) οι Τούρκοι ήθελαν μόνο να τον τρομοκρατήσουν και να τον αναγκάσουν να φύγει, (2) η σύμπτωση του γλιστρήματος της αιχμής του στιλεττού στην καρφίτσα, (3) η πιο δύσκολη εξήγηση αφορά την τηλεπαθητική υποβολή, όπου ένας εκ των δύο συζύγων, πιθανότατα ισχυρό μέντιουμ, επενέργησε ασυνείδητα στον δολοφόνο ώστε να παρεκκλίνει το χτύπημα.