Καταπληκτικές Περιπτώσεις Ψυχομετρίας

Τι είναι το «ζώπυρον». Το τρίξιμο της δοκού που προειδοποιεί ότι φτάνουν… δολάρια! Πώς μπορούμε να εμποτίσουμε με ψυχική ενέργεια τα γύρω αντικείμενα. Το επιψυχίδιον.

Ο γνωστός συγγραφέας Νικόλαος Λάσκαρης κατέθεσε στην Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών το εξής:

Όταν βρισκόταν στο Παρίσι, πήγε σε κάποιο μέντιουμ μαζί με τον φίλο του από τη Θεσσαλονίκη, Μιχάλη Δημητριάδη, ο οποίος ήθελε να ελέγξει μία επιστολή που περιείχε χρήματα και την περίμενε μάταια για καιρό.

— «Αστειεύεστε κύριε…», του είπε το μέντιουμ, «η επιστολή που σκέφτεστε, καθώς και τα χρήματα, είναι στην τσέπη σας».

Έκπληκτος, ο Λάσκαρης έβαλε το χέρι του στην τσέπη και όντως βρήκε την επιστολή σφραγισμένη και άθικτη, με την αναμενόμενη χρηματική επιταγή.

Τι είχε συμβεί;

Η επιστολή είχε φτάσει περίπου έναν μήνα πριν, αλλά η υπηρέτρια που την παρέλαβε, μη βρίσκοντας τον Δημητριάδη στο δωμάτιό του, σκέφτηκε να την βάλει στην τσέπη του επανωφορίου του, ξεχασμένη, χωρίς να τον ειδοποιήσει.

Δεδομένου ότι είναι αδύνατον να έγινε τηλεπαθητική επικοινωνία μεταξύ υπηρέτριας και μέντιουμ, η επιστολή λειτούργησε ως «ζώπυρον», ξυπνώντας στο δεύτερο την ιδιότητα της ψυχομετρίας.

Η διάκριση Τηλεπάθειας και Ψυχομετρίας είναι μερικές φορές δύσκολη, όπως δείχνει το εξής παράδειγμα:

Ένα από τα γνωστότερα μέλη της Αθηναϊκής κοινωνίας, ο αείμνηστος Π. Κανάκης, πρόξενος της Ρουμανίας, συνομίλησε κάποτε με μια κυρία που εξέφραζε δυσπιστία απέναντι σε αυτού του είδους τα φαινόμενα.

Την ίδια νύχτα, γύρω στις έξι το πρωί, είδε την ίδια κυρία να του δίνει έναν κύλινδρο που περιείχε 28.000 δραχμές.

Το πρωί έλαβε ακριβώς το ίδιο ποσό ταχυδρομικώς από τη Ρουμανία.

Στην περίπτωση αυτή, η προσέγγιση της επιστολής πιθανώς λειτούργησε ως «ζώπυρον» στο υποσυνείδητο του κοιμώμενου, αναπαριστώντας το γεγονός συμβολικά με πρωταγωνίστρια την δύσπιστη κυρία.

Δεν αποκλείεται επίσης η πιθανότητα τηλεπάθειας από τον αποστολέα, ο οποίος πιθανόν σκέφτηκε την επιστολή γύρω στις έξι το πρωί.

Ένα ακόμη όμορφο φαινόμενο ψυχομετρίας διαπιστώθηκε κατά τη διάρκεια διαμονής μου στην Καστοριά, χάρη στον ζήλο και το ενδιαφέρον του δικηγόρου Δ. Τζήμα:

Ο χωρικός Βασίλειος Κ. Μυλωνάς, που είχε παιδιά εγκατεστημένα στην Αμερική, κάθε φορά που περίμενε επιστολή που συνήθως περιείχε και επιταγή σε δολάρια, άκουγε να τρίζει η δοκός του σπιτιού του.

Από την τακτική επανάληψη του φαινομένου πείστηκε για τη σχέση αιτίου και αποτελέσματος, με την άφιξη της επιστολής, και ποτέ δεν απογοητεύτηκε.

Στις 21 Οκτωβρίου 1924, όταν έπρεπε να καταβάλει 1.000 δολάρια, παρακάλεσε τον δικηγόρο Δ. Τζήμα να μην κάνουν τίποτα ενάντια του, διότι, όπως συμβαίνει πάντα όταν έρχεται επιστολή, τρίζει η δοκός και περιμένει χρήματα αφεύκτως.

Οι παραπάνω γέλασαν, αλλά εντός της ημέρας η προαγγελθείσα επιταγή έφτασε όντως.

Από την εξήγηση αυτού του φαινομένου δεν μπορεί να αποκλειστεί και πιθανή τηλεκινητική επίδραση του γέροντος στη στέγη της οικίας, όπως συμβαίνει σε άτομα με τηλεκινητικές ικανότητες.

Ένα ακόμη σχετικό περιστατικό στάλθηκε στα γραφεία μας από την χήρα Αικ. Μαρκοπούλου, από τη Σητεία:

«Ένας μήνας μετά τον θάνατο του συζύγου μου Ιωάννου Μαρκοπούλου, τον είδα στον ύπνο μου να μου λέει ότι κάτω από τον σοφά, όπου βάζουμε το πιθάρι με το σιτάρι, βρίσκονται τα χρήματα του.

Μου συνέστησε να βγάλω με το «πινακερό» σιτάρι και να βάλω το χέρι μου και θα βρω το σακουλάκι με τα λεπτά».

Το πρωί, πράγματι, έκανα όπως μου είπε στο όνειρο και βρήκα εκεί το σακουλάκι με τα χρήματα.

Επίσης, πολλές φορές ο σύζυγός μου μου προείπε διάφορα σχετικά με την οικογένεια, που αποδείχτηκαν πάντοτε αληθή.

Τα φαινόμενα αυτά ενισχύουν τα πειραματικά αποτελέσματα της ψυχομετρίας, όπου αποδεικνύεται ότι εμποτίζουμε τα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε με κάτι από την ψυχική μας ενέργεια, το οποίο ονομάσαμε «Επιψυχίδιον».

Μήπως και η λαϊκή εμπειρία με την έντονη διαίσθησή της δεν παρατήρησε και δεν πιστοποίησε πολύ πριν τον καθηγητή Μπουχανάν το γεγονός της ψυχομετρίας;

Ανέκαθεν, τα διαισθητικά άτομα (μάγοι, μάγισσες) έψαχναν κάτι που να ανήκει στο άτομο για το οποίο ρωτούσαν, π.χ. μαντήλι, φόρεμα, δαχτυλίδι κ.λπ., ιδίως οργανικά του υπολείμματα όπως μαλλιά, νύχια κ.λπ.

Η εμπειρία τους έδειξε ότι μπορούσαν να διαισθανθούν ευκολότερα τα αναφερόμενα στο άτομο, όταν αγγίζαν αντικείμενα εμποτισμένα από τον ψυχοδυναμισμό του, από το «Επιψυχίδιον» του.

Δεν είναι μόνο η παρατήρηση αυτή που επιβεβαιώνει το φαινόμενο της εμποτισμένης ύλης.

Ο λαός σε όλα τα γεωγραφικά πλάτη συχνά παρατήρησε ότι οι ετοιμοθάνατοι, των οποίων αγαπημένα άτομα απουσίαζαν και που ένιωθαν βαριά την απώλεια, παρουσίαζαν κατά τις τελευταίες στιγμές τους εξαιρετική παράταση του ψυχορραγήματος και η αγωνία τους διαρκούσε ενίοτε ολόκληρη μέρα.

Τότε παρατηρήθηκε ότι το τέλος επιταχυνόταν και ο θνήσκων απελευθερωνόταν, εάν κατά τη στιγμή αυτή έθεταν κοντά του κάποιο ένδυμα ή αντικείμενο του απουσιάζοντος, δηλαδή κάτι εμποτισμένο από το Επιψυχίδιον του.

Φαίνεται ότι αυτό το αντικείμενο επενέβαινε στη σκοτισμένη διανοητική κατάσταση του ψυχορραγομένου και του έδινε την παραίσθηση ότι είναι ο ίδιος.

Η παρηγοριά αυτή οδηγούσε στην επίλυση της εμμονικής ιδέας, που διεγείρει τα ημιναρκωμένα κύτταρα, και έτσι επέρχεται ο θάνατος.

Ενίοτε, το ίδιο αποτέλεσμα παρατηρείται αν τεθεί κοντά στον άρρωστο φωτογραφία του απουσιάζοντος.

Το αποτέλεσμα αυτό προέρχεται πλέον όχι από το Επιψυχίδιον, αλλά από τη Διόραση.

Ο ασθενής αντιλαμβανόμενος υποσυνείδητα μέσω της ύλης, σαν μια μορφή ζωντανών ακτίνων Ρέντγκεν, την εικόνα, φαντάζεται στη νάρκη του ότι είναι ο ίδιος και έτσι επέρχεται το ίδιο απελευθερωτικό αποτέλεσμα.