Άγγελος Γουλανδρής - Ο νέος των Αθηνών που συνομιλεί με τους νεκρούς - 1936

Άγγελος Γουλανδρής – Ο νέος των Αθηνών που συνομιλεί με τους νεκρούς – 1936

Οι επιστημονικοί κύκλοι έμειναν κατάπληκτοι, μη γνωρίζοντας πού να αποδώσουν το εξαιρετικό αυτό φαινόμενο

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΕΡΙ ΦΑΡΣΑΣ

ΑΘΗΝΑΙ, 12, αεροπορικώς. — Σε μία γωνία της οδού Ιωάννου Μωρέως, σε ελάχιστη απόσταση από τη στάση Βείκου και σε μία μονόροφη μονοκατοικία, συμβαίνουν πράγματα που έχουν αναστατώσει ολόκληρη τη συνοικία Γαργαρέττας.

Στην υπ’ αριθ. Β οικία της οδού Ιωάννου Μωρέως διαμένει η εκ Κωνσταντινουπόλεως οικογένεια Γουλανδρή, αποτελούμενη από το ζεύγος Γουλανδρή και δύο άρρενα τέκνα. Το μεγαλύτερο από αυτά, δεκαεξάχρονο την ηλικία, ονομάζεται Άγγελος και φοιτά, ή μάλλον φοιτούσε μέχρι πρότινος, στο Λεόντειο Λύκειο. Από τον περασμένο όμως χειμώνα ο νεαρός Άγγελος καταλήφθηκε από κάποια μυστηριώδη νόσο, συνεπεία της οποίας διέκοψε τις σπουδές του.

Φανταζόταν δηλαδή, δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα και σε ορισμένη ώρα, συγκεκριμένα δε μεταξύ της 11ης και της 12ης νυκτερινής, ότι ενσαρκωνόταν μέσα του κάποιο ιστορικό πρόσωπο, το οποίο του επέβαλλε να κλείνεται μόνος μέσα σε ένα δωμάτιο της εν λόγω οικίας, όπου και δεχόταν τις έγγραφες οδηγίες και εντολές του προσώπου αυτού, το οποίο καθόταν εμπρός του αυτούσιο και φωτεινό.

Ο μικρός, υπό την επήρεια απερίγραπτης νευρικής υπερδιέγερσης, άκουγε το υλοποιημένο πνεύμα και έγραφε τις οδηγίες του. Έχει δε γεμίσει από τότε ολόκληρες σελίδες με τέτοιες γνώμες και οδηγίες. Αυτό συνέβαινε και συμβαίνει μέχρι σήμερα, δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα. Οι γονείς του μικρού, ανησυχώντας, κράτησαν μυστικό από όλους το γεγονός και κάλεσαν τον υφηγητή του Πανεπιστημίου, παθολόγο κ. Πετζετάκη, για να εξετάσει τον υιό τους.

Εν τω μεταξύ, όμως, το γεγονός έγινε γνωστό στη συνοικία από τους τρομερούς κρότους που συνόδευαν κάθε άφιξη και αναχώρηση του πνεύματος, και οι γείτονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για στοιχειό. Την ώρα δε της επικοινωνίας μαζεύονται σε ομάδες έξω από την οικία για να παρακολουθήσουν τους κρότους που ακούγονται.

ΤΙ ΛΕΕΙ Ο κ. ΠΕΤΖΕΤΑΚΗΣ

Ο υφηγητής που εξέτασε τον μικρό εξηγεί ακολούθως το γεγονός:

Πρότινος κλήθηκα πράγματι για να εξετάσω ιατρικώς τον νέο αυτόν.

Πρόκειται περί ατόμου καλής υγείας και άριστης διανοητικής καταστάσεως, εφόσον εξετάζεται εν νηφαλιότητα. Πλην, κατά ορισμένες στιγμές, παρουσιάζει διαταραχές του νευροφυσικού συστήματος. Καταλαμβάνεται δηλαδή αιφνιδίως από μυϊκούς σπασμούς, ιδίως στους μύες του βραχίονος, και κατόπιν εισέρχεται βιαίως, ως υπό δύναμης ακατανίκητης ωθούμενος, και εγκλείεται ταχέως σε ένα δωμάτιο της οικίας του, όπου κάθεται σε καρέκλα μπροστά σε τραπέζι.

Το γεγονός αυτό συνοδεύεται από κρότους δαιμονιώδεις, καθώς και από μετακινήσεις αντικειμένων, οι οποίες μεταδίδονται και σε ολόκληρη την οικία.

Ο νέος διηγείται ότι βλέπει φωταύγεια να εξέρχεται από την κεφαλή του, η οποία φωταύγεια μέσα σε λίγο μετατρέπεται σε ιστορικό πρόσωπο. Τότε οι κρότοι παύουν και αρχίζει συνομιλία μεταξύ αυτού και του εν λόγω προσώπου, η οποία ακούγεται ευκρινέστατα από τρίτους. Η φωνή είναι βαθιά και μικρότερης εντάσεως από εκείνη του νέου. Μετά το πέρας της συνομιλίας επανέρχονται οι κρότοι, ο νέος εξέρχεται του δωματίου και διηγείται λεπτομερώς όσα ειπώθηκαν.

Η εξέταση του νεαρού αμέσως μετά το πέρας της συνομιλίας —η οποία διαρκεί μιάμιση ώρα— τον βρίσκει διανοητικώς εντελώς υγιή, σαν να μην είχε συμβεί τίποτε.

Οργανικώς, παρουσιάζει ταχυκαρδία μεγάλου βαθμού, η οποία διαρκεί μισή ώρα μετά το πέρας της συνομιλίας.

Κατόπιν του φαινομένου αυτού θελήσαμε να εξετάσουμε και επιστημονικώτερα το γεγονός, προτείνοντας την τοποθέτηση μικροφώνου στο δωμάτιο, καθώς και τη φωτογράφιση του φωτεινού τόξου που προηγείται —κατά την ομολογία του μικρού— της φωτεινής μορφής του ιστορικού προσώπου, αλλά η οικογένειά του αρνήθηκε επίμονα.

Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται περί συνήθων τηλεκινητικών φαινομένων.

Το επιστημονικώς ενδιαφέρον εδώ είναι το ζήτημα της δεύτερης φωνής. Διότι δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται για ασυνείδητη εγγαστριμυθία, που εμφανίζεται τη στιγμή της έκστασης στην οποία βρίσκεται ο μικρός, ή αν πρόκειται για εκτοπλαστική φωνή, πράγμα που θα ήταν επιστημονικώς ενδιαφέρον να βεβαιωθεί.

Η ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ

Ο κ. Πετζετάκης, ερωτηθείς από δημοσιογράφο πώς εξηγούνται επιστημονικώς τα φαινόμενα της Γαργαρέττας, ανακοίνωσε τα εξής:

Τα φαινόμενα που προκαλούνται από τον μικρό Άγγελο Γουλανδρή είναι από τα συνήθη τηλεκινητικά φαινόμενα, τα οποία εκδηλώνονται ιδίως κατά την εφηβική ηλικία σε άτομα υστερικής φύσεως. Αυτά είτε εξαλείφονται απότομα είτε διαρκούν αρκετό χρόνο, εξελισσόμενα κατά διάφορες μορφές.

Τα ψυχικά φαινόμενα του μικρού Γουλανδρή παρουσιάζονται υπό μορφήν οραματισμού, τηλεκινησίας, αυτοματισμού και εκτοπλασματικής ενέργειας. Η εκτοπλασματική ενέργεια αναπτύσσεται σε δεδομένη στιγμή έκστασης του ατόμου από το οποίο δημιουργούνται τα φαινόμενα. Αυτή ενεργεί άνευ της θελήσεώς του και εκτός του σώματός του κατά διαφόρους τρόπους.

Στην εκτοπλασματική δύναμη δεν δύναται να δοθεί εξήγηση από την επιστήμη.

Για τα φαινόμενα αυτά έχω συνεργασία με τον πρόεδρο της Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών κ. Τανάγρα, ο οποίος αποφάνθηκε επίσης ότι πρόκειται περί συνήθων τηλεκινητικών φαινομένων, τα οποία παρουσιάζονται σε ορισμένα άτομα κατά την εφηβική ηλικία.

ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΛΑΟΣ

Ο μεν υφηγητής κ. Πετζετάκης αφηγήθηκε το ιστορικό, συνεργάστηκε με τον κ. Τανάγρα, επιστράτευσε την αρμόζουσα ορολογία και, αφού προχώρησε να εξηγήσει το φαινόμενο της εκτοπλασματικής δυνάμεως, απήντησε ότι η επιστήμη δεν μπορεί να δώσει καμία εξήγηση.

Το ιστορικό λοιπόν και οι όροι κατ’ ουδέν μας διαφώτισαν. Απήλθαμε απληροφόρητοι, φτωχοί σε κρίσεις και εντυπώσεις, χωρίς καμία ακριβή γνώση και εξήγηση του φαινομένου.

Δεν απέμενε παρά το σπίτι, οι κρότοι, τα φαινόμενα. Φθάσαμε λοιπόν στο Βείκου, προχωρήσαμε και δεν χρειάστηκε να αναζητήσουμε το σπίτι.

Πυκνές μάζες λαού μάς το αποκάλυψαν. Ολόκληρος ο πληθυσμός της περιοχής το είχε κυκλώσει. Και ήταν οικογενειάρχες που επέστρεφαν στα σπίτια τους, εργαζόμενοι νέοι και βιοπαλαίοντα κορίτσια, νοικοκυρές με τα πασούμια τους, τις ρόμπες τους και τα μωρά τους.

Οι υπηρέτριες της συνοικίας, οι περίοικοι και η «μαρίδα». Μαρίδα, κατά δεκάδες και εκατοντάδες, από πέντε έως δέκα, έως δώδεκα, έως δεκαπέντε χρόνων.

Ένας αστυφύλακας, ψυχρός θεατής της υποθέσεως, σε ερώτηση του δημοσιογράφου τι συμβαίνει, απήντησε με βεβαιότητα: - Δεν είναι τίποτα. Μια τηλεόρασις. Και συνέχισε τη διαδρομή του.

Και ο λαός; Αυτός ήταν λαλίστατος. Πληροφορημένος; Κριτικότατος.

Οι περισσότεροι είχαν ακούσει τους κρότους. Άλλοι άκουσαν σφυρίγματα, άλλοι είδαν λάμψη, και όλοι κάτι άκουσαν και κάτι είδαν.

- Μα τι βλέπει ο μικρός, κυρίες μου; - Καλέ δεν μάθατε; - Όχι. - Βλέπει κάποιον πολιτικό και αυτός του υπαγορεύει τρεις φορές την εβδομάδα κατεβατά και του παραγγέλνει μετά χρόνια, όταν θα ενηλικιωθεί ο μικρός, να τα εκφωνήσει.

Και αντικρινός φουρνάρης, συμπληρώνοντας το δελτίο πληροφοριών, πρόσθεσε: - Αύριο όμως δεν θα έλθει μόνος του, αλλά παρέα με κάποιον άλλον.

Και οι συζητήσεις σε αυτόν τον τόνο, τα σχόλια και οι εκφράσεις της λαϊκής δυσπιστίας ή της ευπιστίας των μαζών εκδηλώνονται πότε στον έναν όμιλο, πότε στον άλλον, και γίνονται συζητήσεις, διατυπώνονται αντιλογίες και διχογνωμίες και ειρωνείες και ελαφρές αψιμαχίες λαμβάνουν χώραν.

Είναι όμως όλοι γνωστοί κριτές, αρμοδιότητες, αυθεντίες. Παρ’ όλα αυτά σοφότερος δεν γίνεται κανείς ούτε με την πολύστομη αυτή λαϊκή ερμηνευτική. Και δεν μένει άλλο παρά, παρακολουθώντας τα πράγματα, να τα ερμηνεύσουμε.

Η ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ, 12.09.1936, σελ. 1