Υπερφυσικά Φαινόμενα στην Συνοικία Ψυρρή 1908

Το Μυστηριώδες Δωμάτιο – Συμβολικές Παραστάσεις και Κεφάλια Αγίων

Σε ένα αθηναϊκό σπίτι «μπήκαν άγιοι».

Ενώ ο κ. Τσικνόπουλος, κάτοικος ενός δωματίου αυτού του σπιτιού, κοιμόταν ένα βράδυ, είδε στον ύπνο του μια άγνωστη θεότητα, η οποία τον πληροφόρησε ότι το δωμάτιό του σύντομα θα γεμίσει με αγιογραφίες. Ο κ. Τσικνόπουλος δεν πίστεψε το όνειρο και συνέχισε να κοιμάται και να μελετά στο δωμάτιό του, ανύποπτος.

Ένα βράδυ όμως είδε να σχηματίζεται στον τοίχο του ένας σταυρός. Ύστερα από λίγες ημέρες είδε μια κεφαλή γέροντος, κατόπιν πολλές άλλες, και τώρα πια, όταν ο ήλιος δύει και ο άνθρωπος επιχειρεί να κλείσει τα μάτια, το δωμάτιο γεμίζει από αγίους, από κεφάλια γερόντων και ζώων που ανάγονται στην Ιερά Γραφή.

Κάθε άλλος άνθρωπος θα είχε παραφρονήσει. Ο κάτοικος όμως του δωματίου κράτησε στην αρχή απόλυτη σιωπή για το γεγονός, και όταν είδε ότι οι απρόσκλητοι ξένοι δεν έχουν καμία διάθεση να αδειάσουν τους τοίχους του, κάλεσε και άλλους ανθρώπους για να πιστοποιήσουν το πράγμα.

Ένας ζωγράφος, ένας άλλος γείτονας και πολλοί δημοσιογράφοι πήγαν επιτόπου και βεβαίωσαν ότι ο κ. Τσικνόπουλος έβλεπε πράγματα και όχι χίμαιρες. Οι τοίχοι του δωματίου του ήταν γεμάτοι από περίεργες εικονογραφίες. Ένας γέροντας μάλιστα με λευκή γενειάδα —άγιος κι αυτός— είχε μόνο ένα μάτι και με το άλλο παρατηρούσε, χωρίς να ανοιγοκλείνει, τον κ. Τσικνόπουλο.

Ο ζωγράφος βεβαιώνει ότι είχε ένα μάτι επειδή ήταν ζωγραφισμένος προφίλ. Σε κάθε περίπτωση, όμως, κάθε άνθρωπος θα δυσκολευόταν να κοιμηθεί αν στον τοίχο του δωματίου του «διανυκτέρευε» ένας γέροντας με ένα μάτι. Και δεν είναι η πρώτη φορά που αυτοί οι λευκογένιοι γέροντες κάνουν τέτοιου είδους αδιάκριτες εμφανίσεις.

Οι Αθηναίοι θυμούνται πολύ καλά πως και άλλοτε ένας γέροντας με λευκή γενειάδα και με δύο μάτια —αυτός ήταν ευγενέστερος— εμφανίσθηκε ένα πρωινό του Οκτωβρίου στην πλάτη ενός Έλληνα λογίου και τον ανάγκασε μάλιστα να φωτογραφηθεί μαζί του. Ο γέροντας εκείνος χαρακτηρίστηκε ως Γάλλος λόγιος και έδωσε λαβή στις κακές γλώσσες να λένε ότι, από ζηλοτυπία, ενοχλεί τον Έλληνα συνάδελφό του.

Αυτή όμως είναι παλιά ιστορία. Έκτοτε στην Αθήνα αυτά τα φαντάσματα έχουν κάνει πολλές «κατακτήσεις». Σε ένα σπίτι του Μεταξουργείου άγνωστα φαντάσματα λιθοβολούσαν μέρα παρά μέρα μια οικία, ώστε να μη μείνει τζάμι γερό. Έπειτα τα φαντάσματα αυτά άλλαξαν πεδίο δράσης και πήγαν σε ένα παντοπωλείο και δεν άφησαν ούτε μία δεκάρα στο συρτάρι του καταστηματάρχη. Και τέλος, πριν από ημέρες, νόμισαν ότι τους επιτρέπεται να διανυκτερεύουν όλοι μαζί σε ένα δωμάτιο, όπου είναι ζήτημα αν χωρά και μόνος ο κ. Τσικνόπουλος.

Ο παθών κάτοικος του δωματίου του Ψυρρή βεβαιώνει ότι οι γέροντες αυτοί είναι άγιοι, οι οποίοι προτιμούν τους τοίχους του δωματίου του από τον παράδεισο. Κι εγώ είμαι βέβαιος ότι αυτοί οι άγιοι δεν θα φύγουν εύκολα από εκεί. Ο κ. Τσικνόπουλος θα δαπανήσει μάταια χρήματα σε λειτουργίες και διαβάσματα. Καλό-μακό, όμως, ας ασπρίσει τους τοίχους του δωματίου.

Στη φύση των πραγμάτων και στη γενική οικονομία της Δημιουργίας παρουσιάζονται πολλές φορές φαινόμενα τέτοια, τα οποία, όσο δύσπιστος κι αν είναι κανείς, όσο κι αν ρέπει προς την έρευνα και όχι προς την τυφλή πεποίθηση, δεν μπορεί να μην τα αναγνωρίσει ως υπερφυσικά. Τόσο ανεξήγητα είναι και τόσο υπερβαίνουν τους κανόνες που διέπουν τη Δημιουργία.

Τέτοιο φαίνεται ότι είναι και το φαινόμενο που παρατηρείται στην οικία του γνωστότατου και άρτιας μορφώσεως δικηγόρου και μουσικοδιδασκάλου κ. Α. Τσικνοπούλου.

Επιθυμώντας όμως να μείνουμε μέσα στα θετικά πράγματα, θα καταγράψουμε εδώ, κατά λέξη, τις ανακοινώσεις του κ. Τσικνοπούλου και των λοιπών αξιόπιστων προσώπων, τα οποία είδαν και αντιλήφθηκαν τις υπερφυσικές αυτές εμφανίσεις. Διότι ακριβώς περί «εμφανίσεων» πρόκειται, μαζί με τα ονόματα των αυτοπτών μαρτύρων και των εικόνων των υπερφυσικών παραστάσεων που εμφανίστηκαν.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ ΟΙΚΗΜΑ

Η οικία είναι διώροφη, πανάρχαιη, και αποτελείται από πέντε δωμάτια, από τα οποία τα δύο βλέπουν προς την οδό Αισώπου, ενώ τα άλλα τρία μαζί με το μαγειρείο βλέπουν προς τη μικρή αυλή της οικίας.

Μία στενή είσοδος οδηγεί τον επισκέπτη σε ξύλινη, γερασμένη και σαρακοφαγωμένη σκάλα, από την οποία επικοινωνεί κανείς με το επάνω πάτωμα, όπου κατοικεί οικογενειακώς ο γνωστός δικηγόρος και μουσικοδιδάσκαλος κ. Ανδρέας Τσικνόπουλος.

Το δωμάτιο στο οποίο, όπως μας αναγγέλθηκε, διακρίνονται στους τοίχους αμυδρές μορφές διαφόρων αγίων, αγιογραφικές παραστάσεις και πολλοί συμβολισμοί, βλέπει από δύο παράθυρα προς το μέρος του δρόμου και είναι υπερπλήρες από βιβλία, βιβλιοθήκες, εικόνες, τραπέζια και καθίσματα.

Το δωμάτιο γενικά παρουσιάζει όψη μετακόμισης, διότι ο ένοικος, προκειμένου να μετακομίσει την 1η Σεπτεμβρίου, τα έχει αναποδογυρίσει όλα.

Δύο παράθυρα και δύο πόρτες βρίσκονται στις πλευρές του δωματίου, το οποίο, εκτός από το υπόλοιπο περιεχόμενο, έχει και μία κλίνη πάνω στην οποία κοιμάται ο κ. Τσικνόπουλος.

Η οικία αυτή ανήκει στον κτηματία κ. Θ. Κρίτση και φαίνεται ότι έχει κτισθεί πάνω σε αρχαία εκκλησία, άγνωστο όμως ποιας.

ΟΙ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Σε όποιον επισκέπτεται αυτό το μυστηριώδες δωμάτιο, αρχικά δεν παρουσιάζεται τίποτε το υπερφυσικό που να τον οδηγήσει σε ανήσυχες σκέψεις και να τον κάνει να θελήσει να εξετάσει το φαινόμενο.

Με επισταμένη όμως εξέταση, αντιλαμβάνεται αμέσως ότι ακανόνιστες πινελιές της βαφής χρωματίζουν διάφορες παραστάσεις και συμβολισμούς.

Πρέπει να ομολογηθεί ότι οι παραστάσεις και οι απεικονίσεις, ιδίως κεφαλών και σταυρών, δεν γίνονται αντιληπτές από τον εξεταστή αν προηγουμένως δεν βοηθηθεί από τον κ. Τσικνόπουλο, ο οποίος, όπως μας είπε, από καιρό ασχολείται με τον, μέσω κατάλληλου συνδυασμού, ακριβή καθορισμό κάθε αγιογραφικής μορφής ή συμβολισμού.

Και στους τέσσερις τοίχους του δωματίου, βαμμένους με ελαφρύ λιλά χρώμα που έχει καλυφθεί από χρωματισμό ώχρας, με επισταμένη παρατήρηση και καθοδήγηση του ενοίκου διακρίνει κανείς ακανόνιστες, άλλοτε ζωηρές και άλλοτε αμυδρές τοιχογραφίες που εμφανίζουν διάφορες μορφές.

Σε κενά διαστήματα, ελαφρές αποχρώσεις σχηματίζουν σταυρούς μεγάλους και άλλους συμβολισμούς.

ΕΥΔΙΑΚΡΙΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Μεταξύ άλλων παρατηρήσαμε και μερικές κάπως ζωηρότερες παραστάσεις.

Μία κεφαλή γέροντος με γαλήνια μορφή, με ελαφρές σκιάσεις, με μάτια που έχουν λυπηρή έκφραση, με μύτη τελείως ακαθόριστη, μικρό μουστάκι και γένι σπιθαμιαίο, φαίνεται ότι αναπαριστά πιθανότατα τον Άγιο Αντώνιο.

Στη ζωηρότερη αναπαράσταση αυτής της μορφής συμβάλλουν και μερικές ελαφρές, πάντως ευδιάκριτες, εσοχές και εξοχές του τοιχώματος.

Σε πολύ μικρή απόσταση και στον ίδιο τοίχο παρουσιάζεται ένα φαινόμενο άξιο σοβαρής αμφισβήτησης: ένα νεότερο χρίσμα ώχρας, έτσι ώστε η νέα επίχρωση να σχηματίζει μια παράσταση που δεν μπορεί εύκολα να καθοριστεί.

Με προσεκτική παρατήρηση διακρίνονται γραμμές που σχηματίζουν ενδύματα, μάλλον αρχαίας Ελληνίδας, δηλαδή θεάς ή ιερωμένου προσώπου.

ΠΩΣ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ

Το φαινόμενο αυτό —το οποίο είναι αληθές και μπορεί να χρησιμεύσει ως έρεισμα σε όποιον θέλει να αμφισβητήσει την υπόσταση των άλλων αγιογραφιών— το εξηγεί ο κ. Τσικνόπουλος ως εξής:

«Αυτό παριστά, μας είπε, τη θεά Αθηνά, μάλλον, ή κάποια άλλη μορφή.

Πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι οι παραστάσεις, τις οποίες διέκρινα πρώτος εγώ και ύστερα πολλοί αγιογράφοι και άλλοι, αποβλέπουν στον συμβολισμό της Εκκλησίας μας και του αρχαίου έθνους των Ελλήνων.

Πάνω από την Αθηνά θα διακρίνετε κάποια χείρα και έναν άλλον συμβολισμό που εκφράζει την υπόσταση του Αγίου Πνεύματος, υπό την άμεση καθοδήγηση του οποίου γνωμάτευαν και μιλούσαν σε ορισμένες περιστάσεις».

Μη θέλοντας να αφηγηθούμε τα πράγματα όπως τα είδε και τα εξετάζει ο κ. Τσικνόπουλος —έγκριτος δικηγόρος και βαθύς γνώστης της θρησκείας μας— και του οποίου αύριο δημοσιεύουμε μακρά συνέντευξη, συνεχίζουμε την καταγραφή των παραστάσεων και αγιογραφικών εικόνων, οι οποίες έγιναν αντιληπτές από τον συντάκτη που επισκέφθηκε το μυστηριώδες, κατά το φαινόμενο, δωμάτιο.

Το φαινόμενο αυτό δεν μας εκπλήσσει, διότι λόγω των διαφορετικών φωτεινών ακτίνων που εισχωρούν στο δωμάτιο από τέσσερα ανοικτά μέρη κατά τη διάρκεια της ημέρας, δημιουργούνται ανάλογα με τη θέση του θεατή φωτοσκιάσεις, οι οποίες, αν ο θεατής θελήσει να τις αναπαραστήσει στη φαντασία του, σχηματίζουν ένα πλήρες συνονθύλευμα εικόνας: πολλά «λέγει», αλλά τίποτε δεν αποδίδει ακριβώς και ολοκληρωμένα.

Οι πινελιές των διαδοχικών βαφών άφησαν ακαταστασίες και απομεινάρια χρωμάτων, από τα οποία άλλα έγιναν πιο ζωηρά και άλλα σχεδόν αόρατα. Αλλού εμφανίζονται λευκότερα χρώματα με μικρά σκιερά στίγματα, αλλού καμπύλες γραμμές, αλλού ξυσίματα του τοίχου, ώστε το όλον, συνδυαζόμενο, να παρουσιάζει συμβολισμό που μόνο τη νύχτα μπορεί να εξεταστεί ακριβέστερα.

ΜΙΑ ΧΕΙΡ ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ

— Ο απειλητικός όφις

— Το θυμίαμα

Στον τοίχο που βλέπει προς την οδό Αισώπου, και ακριβώς στο ενδιάμεσο των δύο παραθύρων, διακρίνεται μία αγιογραφική παράσταση, λίγο μόνο ευδιάκριτη αλλά ζωηρή, η οποία και τον πιο δύσπιστο βάζει σε σοβαρές σκέψεις περί της υπερφυσικής της εμφανίσεως και υποστάσεως.

Μακριά από κάθε σχόλιο και από την παραμικρή αμφιβολία, που μπορεί να γεννήσει είτε περιφρόνηση είτε δυσπιστία προς τα θεία και υπερφυσικά γεγονότα, καθώς και από κάθε ύποπτη εξήγηση, θα αρκεσθούμε μόνο στην αναπαράσταση του συμβολισμού, τον οποίο αντιληφθήκαμε με τα ίδια μας τα μάτια.

Ο συμβολισμός αυτός αποτελείται από μία αρκετά ευδιάκριτη χείρα αγίου, κάτω από την οποία προβάλλει κεφαλή όφεως με απειλητική μορφή, την οποία κάνουν ενίοτε να μορφάζει οργίλως τα θυμιάματα ενός θυμιατηρίου που βρίσκεται λίγο χαμηλότερα.

Σε νυχτερινούς επισκέπτες, μεταξύ των οποίων και ο αγιογράφος κ. Βλασσόπουλος και ο Αναστ. Κορμπέτης, ο συμβολισμός αυτός έκανε την εξής εντύπωση: η χείρα, όσες φορές η κεφαλή του όφεως κινείτο προς το μέρος της, αποσυρόταν, σαν να ταλαντευόταν και σαν να μίκραινε.

Την ευδιάκριτη αυτή «κινηματογραφική» σκηνή ακολούθησαν μερικές ελαφρές σκιάσεις, προερχόμενες από το θυμιατήριο, οι οποίες καθιστούσαν κάπως αμυδρότερη και σκοτεινότερη την αγιογραφική παράσταση.

Σε αυριανό φύλλο θα δημοσιεύσουμε μακροτάτες συνεντεύξεις με σοβαρά πρόσωπα, τα οποία υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες των υπερφυσικών αυτών γεγονότων και θα ρίξουν αρκετό φως στην εξήγηση του φαινομένου.

Ειδικοί αγιογράφοι, τους οποίους καλέσαμε εμείς και ο κ. Τσικνοπούλος, ζωγράφισαν αρκετές από τις παρουσιαζόμενες υπερφυσικές μορφές και άλλες αγιογραφικές παραστάσεις, φωτοτσιγκογραφικές εικόνες των οποίων θα δημοσιεύσουμε αύριο.

Επίσης, για την εξήγηση του φαινομένου, θα δημοσιεύσουμε και γνώμη διαπρεπούς θεολόγου.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

— Μία υπερφυσική έκφραση

— Οφθαλμοί που δακρύζουν

Συνεχίζοντας την περιγραφή των ευδιάκριτων μορφών που απεικονίζονται στους τοίχους του μυστηριώδους δωματίου, θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε μία ζωηρή εικόνα που παριστά την Παναγία να κρατά στην αγκαλιά της τον Ιησού Χριστό.

Η εικόνα είναι μεγάλου μεγέθους, με αρκετά ζωηρά σημεία στα πρόσωπα και των δύο προσώπων, τα οποία διακρίνονται από έντονη εκφραστικότητα.

Τα μάτια της Θεομήτορος, με τις βαθιές σκιερές οφρύες, έχουν μια πένθιμη και λυπηρή έκφραση, στην οποία αντιπαρατίθεται το γελαστό και αθώο βλέμμα του θείου τέκνου, που αναπαύεται ήρεμα στην αγκαλιά της.

Το παράδοξο και όντως δυσεξήγητο είναι ότι όσο περισσότερο προσέχει κανείς το πρόσωπο αυτής της εικόνας, τόσο περισσότερο διακρίνει λεπτομέρειες —μέχρι το σημείο να πιστεύει κι ο ίδιος ότι, αν δεν βρίσκεται μπροστά σε υπερφυσικό φαινόμενο, υφίσταται πάντως τρομερή οφθαλμαπάτη.

Σε όσους εξέτασαν προσεκτικά αυτή την εικόνα, μεταξύ των οποίων και επιστήμονες και πολλοί δύσπιστοι ως προς τέτοιου είδους γεγονότα, έγιναν αντιληπτές και ελαφρές κινήσεις των οφθαλμών της Παναγίας, από τους οποίους, κατά ορισμένες στιγμές —όπως βεβαιώνουν οι αυτόπτες μάρτυρες— φαίνονταν να κυλούν δάκρυα.

Παράδοξη είναι επίσης και η πλάγια κλίση των οφθαλμών της Παναγίας προς τους οφθαλμούς του Χριστού, οι οποίοι δεν φαίνονται να κινούνται.

Η εικόνα αυτή είναι η πιο ζωηρή από όλες τις άλλες. Πάνω σε αυτήν θα στραφεί η προσοχή εκείνου που θα θελήσει να δώσει πιστή και ακριβή εξήγηση, διότι παρουσιάζει, σε αντίθεση σχεδόν προς όλες τις άλλες, κάποια κανονικότητα από αναλογική άποψη.

ΤΙ ΛΕΕΙ Ο κ. ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟΣ

Κλείνοντας τις σημερινές μας πληροφορίες, προσθέτουμε και τη γνώμη του κ. Τσικνοπούλου για τα υπερφυσικά αυτά φαινόμενα:

«Μου έχουν συμβεί, μας είπε ο κ. Τσικνόπουλος, τόσα πολλά πράγματα, στα οποία διαβλέπω αλληλουχία και στενότατη σύνδεση, ώστε διστάζω να σας τα εξιστορήσω, μήπως εκληφθώ ως μυστικοπαθής και θεόπνευστος άνθρωπος. Έχω όμως πλήρη πεποίθηση, και τη στηρίζω σε αναμφισβήτητα πνευματικά φαινόμενα, ότι σύντομα θα βρεθώ στη θέση να κοινολογήσω πράγματα, τα οποία δύσκολα μεν, αλλά πάντως κάποτε, μπορεί να τα δει καθαρά ο άνθρωπος σε στιγμές που είναι ελάχιστες στη ζωή του, αλλά αρκετά ισχυρές για να τον πείσουν ότι δεν ονειρεύεται ή παραληρεί.»

Πηγή: Εφημερίδα ΧΡΟΝΟΣ, 25 Αυγούστου 1908, σελ. 2.