1977 – «Ο Σατανάς με έβαλε να το κάνω» – Η δολοφονία του Τατσόπουλου με 26 σκεπαρνιές

Αθήνα, 22/2/1977 - Η συζυγοκτόνος Ελένη Τατσοπούλου, 47 ετών, που το βράδυ της Κυριακής σκότωσε τον άνδρα της πολτοποιώντας το κεφάλι του με σκεπάρνι, προσήχθη στον Εισαγγελέα Ποινικής Αγωγής.

Ο εισαγγελέας χαρακτήρισε το αδίκημα ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, τελεσθείσα κατά τρόπο ιδιαζόντως απεχθή και, με την σχηματισθείσα δικογραφία, την παρέπεμψε σε τακτικό ανακριτή.

Στους δημοσιογράφους που την πλησίασαν, άρχισε να λέει σαν υπνωτισμένη, κοιτώντας το ταβάνι: «Χωρίς να το θέλω τον χτύπησα. Έχω τύψεις που χτύπησα τον Σωτήρη μου».

Σε σχετικές ερωτήσεις, απάντησε στον ίδιο τόνο: «Όχι, δεν έκανε απιστίες. Όχι, δεν τον ζήλευα. Όχι, δεν μαλώναμε ποτέ. Πάντα ήμασταν αγαπημένοι».

Στην ερώτηση «τότε γιατί τον σκότωσες;», άνοιξε διάπλατα τα μάτια της και, γεμάτη έκπληξη, είπε: «Προς Θεού! Σκότωσα τον Σώτο μου; Όχι, όχι, δεν είναι αλήθεια».

«Δεν κατάλαβες ότι τον χτύπησες 27 φορές με το σκεπάρνι;» τη ρώτησαν οι δημοσιογράφοι. «Όχι, όχι. Δυο φορές μόνο τον χτύπησα» απάντησε, «και αυτές χωρίς να το θέλω».

Στον δικηγόρο της, που κάθισε δίπλα της και τη συμβούλεψε να ζητήσει προθεσμία από τον ανακριτή, η συζυγοκτόνος ακούστηκε να του λέει: «Σας δίνω το λόγο μου, δεν έχω κάνει ποτέ άλλο έγκλημα».

Το χρονικό: Την Κυριακή, γύρω στις 7 το βράδυ, η Ελένη Τατσοπούλου, 47 ετών, από τη Στρατινίτσα των Ιωαννίνων, σκότωσε τον άνδρα της, Σωτήριο Τατσόπουλο, 63 ετών, από την Κωνσταντινούπολη, ελαιοχρωματιστή.

Το έγκλημα έγινε στην Αμφιθέα, σε οδό Όθωνος 29, όπου έμενε το ζευγάρι σε σπίτι με τρία δωμάτια.

Η Ελένη Τατσοπούλου ήταν η δεύτερη σύζυγος του Τατσόπουλου, μετά τον θάνατο της πρώτης του γυναίκας. Η ίδια είχε νοσηλευτεί το 1959 σε ψυχιατρείο.

Αυτό το απέκρυψαν οι δικοί της – ίσως γιατί πίστευαν πως η Ελένη ήταν πια καλά – κι έτσι έγινε ο γάμος το 1969.

Τα τρία πρώτα χρόνια του γάμου τους δεν παρουσίαζε το παραμικρό. Ζούσαν αρμονικά. Το μόνο που του έλεγε ήταν ότι την βασανίζουν εφιάλτες και πως πιστεύει ότι κακοί άνθρωποι, που δεν έβλεπαν το γάμο τους με καλό μάτι, τους είχαν κάνει μάγια.

Φαίνεται πως και ο ίδιος τα πίστευε – ή έκανε πως τα πίστευε – για να μην τη δυσαρεστήσει. Και αυτό φαίνεται το πιο πιθανό, γιατί εκείνη έλεγε πως ο άνδρας της πάντα την άκουγε και δεν της χαλούσε ποτέ χατίρι.

Την άκουγε, λοιπόν, και πήγαιναν και οι δύο τους σε μάγους και μάγισσες για να τους 'λύσουν τα μάγια'. Οι μάγοι τους έλεγαν πως βλέπουν άσχημα σημάδια πάνω τους.

Για τον Τατσόπουλο έβλεπαν αίματα στα πόδια του, και για τη γυναίκα του αίματα στα χέρια της.

Οι «προφητείες» αυτές των μάγων δυνάμωναν τις σκέψεις της και του έλεγε: «Βλέπεις πως θέλουν να μας κάνουν κακό; Θέλουν να μας σκοτώσουν. Καλά στα λέω. Πρόσεξε να μη σου κάνουν κακό. Μη πιστεύεις κανέναν».

Εκείνος προσπαθούσε να την καθησυχάσει, λέγοντάς της ότι τους προστατεύουν ο Άγιος Νικόλαος και ο Άγιος Αντώνιος, που έχουν στο σπιτικό τους.

Στα τρία χρόνια όμως πάνω, η κατάστασή της χειροτέρευε και ο Τατσόπουλος αναγκάστηκε να την βάλει σε μια κλινική στη Γλυφάδα.

Έμεινε εκεί κάπου 20 μέρες και βγήκε με τη βεβαίωση των γιατρών πως είναι καλά, και με τη δήλωση όμως ότι πρέπει να ακολουθεί ορισμένη θεραπευτική αγωγή.

Της έδωσαν μερικά φάρμακα, τα οποία θα έπρεπε να παίρνει τακτικά. Μα εκείνη δεν ήθελε να ακολουθήσει τις οδηγίες των γιατρών, γιατί και τα φάρμακα τα θεωρούσε σατανικά έργα, δηλαδή του Διαβόλου, ο οποίος – όπως έλεγε – την βασάνιζε.

Ο Διάβολος, όπως έλεγε, εμφανιζόταν σε αυτήν και την έσπρωχνε να κάνει κακό. Όταν την ρωτούσαν – τόσο ο σύζυγός της όσο και οι δικοί της – αν εμφανιζόταν στον ύπνο της ή στον ξύπνιο της, απαντούσε: «Στον ξύπνιο μου».

Η οικογένειά της προσπαθούσε να την πείσει ότι αυτά ήταν στη φαντασία της και τίποτα παραπάνω. «Όχι», επέμενε αυτή, «τον βλέπω καθαρά και είναι ο Σατανάς».

«Και πώς είναι;» τη ρωτούσαν. «Δεν ξέρω», απαντούσε. «Να, μια σκιά, κάτι σαν σύννεφο που παίρνει τη μορφή του Σατανά και μου λέει να κάνω κακό».

Μα εκείνη, όπως έλεγε, δεν ήθελε να κάνει κακό – και μάλιστα σε πρόσωπο που αγαπούσε και δεν είχε κανένα παράπονο από αυτό.

Οι αδελφές της έλεγαν στον γαμπρό τους να προσέχει. Εκείνος πάλι έκανε τα πάντα για να της είναι ευχάριστος. Ποτέ δεν της πήγαινε κόντρα, γιατί ήξερε πια την κατάστασή της.

Η ίδια δεν είχε κανένα παράπονο πουθενά – ακόμα και στο σεξ, όπως έλεγε, και το έλεγε κατ' επανάληψη, τόσο στις αδερφές της όσο και σε γνωστούς και φίλους τους.

Την Κυριακή ήταν μια χαρά, και ξεκίνησαν και οι δύο το μεσημέρι και πήγαν σε συγγενικό τους σπίτι. Γύρισαν κατά τις 6 το απόγευμα.

Ο Τατσόπουλος ήταν κουρασμένος, άλλαξε, φόρεσε τις πιτζάμες του και ξάπλωσε, λέγοντας να έρθει να ξαπλώσει και η σύζυγός του. Αυτή του είπε να ξαπλώσει και πως θα ξάπλωνε κι αυτή αφού έκανε κάποιες δουλειές.

Τον πήρε ο ύπνος και είχε το κεφάλι του στον τοίχο. Εκείνη – όπως είπε – έφερνε βόλτες στο σπίτι. Βολόδερνε, γιατί την βασάνιζε η ιδέα που της είχε βάλει ο Σατανάς.

Έκατσε δίπλα στη σόμπα, στην οποία πάνω – όπως ισχυρίζεται – βρίσκονταν οι εικόνες των Αγίων Νικολάου και Αντωνίου (οι οποίες, όπως αποδείχθηκε, δεν υπήρχαν, αλλά τις φανταζόταν εκεί).

Εμφανίστηκε η σκιά του Σατανά και άρχισε να της λέει: «Τι σου είπα να κάνεις; Τι τον φυλάς; Αυτός φταίει για όλα. Μόνο αν τον βγάλεις από τη μέση θα βρεις την ηρεμία σου. Αυτά έκανε και στην πρώτη γυναίκα του – την βασάνισε και την πέθανε».

«Μα εμένα δε μου έκανε τίποτα κακό», απαντούσε. «Άκου αυτό που σου λέω», της απαντούσε ο Σατανάς.

Και τότε, χωρίς πια να ξέρει τι κάνει, πήγε στην κουζίνα, άνοιξε ένα συρτάρι και πήρε το σκεπάρνι. Εκεί που ήταν ξαπλωμένος, με το κεφάλι γυρισμένο στον τοίχο, του κατάφερε δύο χτυπήματα με το πίσω μέρος του σκεπαρνιού.

Εκείνος ξύπνησε, πετάχτηκε από το κρεβάτι και έτρεξε προς την τουαλέτα. Εκεί, από τα χτυπήματα που είχε δεχθεί, κατέρρευσε.

Βλέποντάς τον να πέφτει, του είπε: «Τώρα θα πληρώσεις και για την Ελένη» (Ελένη λεγόταν και η πρώτη γυναίκα του). Και άρχισε να τον χτυπά με το σκεπάρνι στο κεφάλι, ώσπου το έλιωσε.

«Μην με ρωτάτε, δεν θυμάμαι πόσες φορές τον χτύπησα», έλεγε η ίδια μετά την ανακάλυψη του εγκλήματος.

Ο προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας διαπίστωσε 25 χτυπήματα και 2 αρχικά. Τόσα είχε δεχθεί ο ατυχής, ώστε να πολτοποιηθεί το κεφάλι του.

Ύστερα από το φοβερό έγκλημά της – για το οποίο, λόγω σχιζοφρένειας, δεν είχε επίγνωση – κλείδωσε την πόρτα του σπιτιού και έμεινε όλο το βράδυ μαζί με τον νεκρό άντρα της στην τουαλέτα, άγρυπνη.

Κατά τις 9 το πρωί, χωρίς να αλλάξει ρούχα και χωρίς παπούτσια, πήγε στο αστυνομικό τμήμα και είπε στον αξιωματικό της υπηρεσίας ότι είχε σκοτώσει τον άνδρα της, προσθέτοντας: «Ο Σατανάς με έβαλε να το κάνω. Δεν είχα τίποτα με τον Σώτο μου, που ήταν τόσο καλός μαζί μου. Τον χτύπησα με ένα σκεπάρνι και τώρα είναι στο λουτρό – θα τον βρείτε εκεί».

Και πράγματι, ύστερα από λίγο, βρίσκονταν μπροστά στο φρικτό θέαμα. Έφτασαν επιτόπου ο αστυνομικός διευθυντής κ. Μουτζουρίδης και ο αστυνόμος Τσανάκης, και μετά ο προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας, κ. Πάνος Γιαμαρέλος.

Ο κ. Γιαμαρέλος διαπίστωσε ότι πρόκειται για έγκλημα που είχε διαπραχθεί με εξαιρετική μανία. Εξέτασε τη φόνισσα και αποφάνθηκε ότι πρόκειται για σχιζοφρενή που δεν έχει επίγνωση της εγκληματικής πράξης της.

Εξιστόρησε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έκανε το έγκλημά της με απάθεια – λες και δεν ήταν εκείνη που είχε σκοτώσει τον άνδρα της.

Και όταν ο κύριος Μουτζουρίδης τη ρώτησε γιατί το έκανε, του απάντησε: «Ο Σατανάς με έβαλε. Τον είδα ολοζώντανο και μου είπε να σκοτώσω τον Σώτο, τον άνδρα μου. Και τον σκότωσα».