Αφήγηση Μιχ. Τσατσαρώνη. Οι Νισύριοι πίστευαν πως οι ανεράδες ήταν αμαρτωλές γυναίκες. Το ίδιο όνομα δίνουν σε γυναίκες αμφίβολης ηθικής. “¨Ω! Ανεράδα του Παλιοκάστρου”.
Ακόμα πίστευαν πως στη μεταθανάτια ζωή οι ψυχές δούλευαν τη μέρα και τη νύχτα κοιμόντουσαν και ησύχασαν.
Οἱ ψυχὲς τῶν καλῶν γυναικῶν ὅλημερίς ἐδούλευαν καὶ τὴ νύχτα ἐκοιμῶντο. Οἱ ἁμαρτωλὲς ὅμως δὲν βρίσκανε ἠσυχία οὔτε μέρα, οὔτε νύχτα. Τὴ νύχτα γιὰ νὰ μὴν κοιμηθοῦν χόρευαν ἀσταμάτητα. Αὐτὴ ἦταν ἡ τιμωρία τους. Αὐτὲς ἦταν οἱ «ανεράδες» καὶ τὴν παρουσία τους τὴν τοποθετοῦσαν στὸ Παλιόκαστρο γιατὶ ὅπως πίστευαν οἱ ψυχὲς γυρίζουν γύρω ἀπὸ τοὺς τάφους.
Ἡ παράδοση λέει πῶς κατὰ τοὺς ἀρχαίους χρόνους οἱ κάτοικοι τῆς Νισύρου ἔθαβαν τοὺς νεκροὺς τοὺς ἐκεῖ κοντὰ στὰ τείχη, Ἔξω ἀπὸ τὸ Παλιόκαστρο. Ἀκόμα ἔλεγαν πῶς καὶ στὴ γειτονικὴ τοποθεσία Παραπυργές Ἔβγαιναν τὴ νύχτα ανεράδες.
