Επικοινωνία με Νεκρούς - Πνευματισμός - Ψυχοφυσιολογία - Συνέντευξη Τανάγρα 1935 (Μέρος 2ο)

Επικοινωνία με Νεκρούς – Πνευματισμός – Ψυχοφυσιολογία – Συνέντευξη Τανάγρα (1935)

Υπάρχει ζωή μετά θάνατον; Είναι δυνατή η συνεννόηση με τους αποθανόντες;

Με ποια μέσα προσπαθεί η επιστήμη να κατορθώσει την επικοινωνία με τους νεκρούς; – Η διαφωνία πνευματισμού και ψυχοφυσιολογίας. – Συνέντευξη με τον κ. Αγγ. Τανάγρα

Το ζήτημα της ύπαρξης ή μη ψυχής ζώσας και μετά τον θάνατο του ανθρώπου και προ πάντων της επικοινωνίας της με τους ζωντανούς απασχολεί την παγκόσμια επιστήμη. Όπως είδαμε στη χθεσινή αρχή της έρευνας αυτής, οι μελέτες και τα πειράματα παρουσίασαν καταπληκτικά φαινόμενα. Στην εξήγηση όμως των φαινομένων αυτών η παγκόσμια επιστήμη χωρίζεται σε δύο μεγάλα στρατόπεδα: στους πνευματιστές και στους μελετητές της ψυχολογίας.

Οι πρώτοι έχουν πεισθεί ότι πρόκειται περί καθαρής επικοινωνίας με πνεύματα ανθρώπων αποθανόντων. Αντίθετα οι άλλοι μελετούν τα φαινόμενα, πειραματίζονται και ερευνούν χωρίς να εκφέρουν σαφή γνώμη αν πρόκειται περί πνευμάτων των νεκρών ή περί άλλων αοράτων υπερφυσικών δυνάμεων.

Υπάρχει και στις Αθήνας Εταιρεία Ψυχοφυσιολογίας, που ερευνά τα φαινόμενα τα οποία παράγουν αόρατοι και μυστηριώδεις δυνάμεις. Τα πειράματά της είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα και εξηγούνται με πολλούς τρόπους. Δεν παύουν όμως να είναι μυστηριώδη.

Τι λέει ο κ. Α. Τανάγρας

Πρόεδρος και διευθυντής των πειραμάτων και ερευνών της Εταιρείας Ψυχοφυσιολογίας των Αθηνών είναι ο πρώην γενικός αρχίατρος του ναυτικού μας κ. Άγγελος Τανάγρας (Ευαγγελίδης). Προς αυτόν πρώτον απευθυνθήκαμε για να έχουμε τις γνώμες του σχετικά με το σπουδαιότατο και αιώνιο ζήτημα των μεταψυχικών φαινομένων και της συνεννοήσεως της ψυχής των πεθαμένων με τους ζωντανούς.

Ο κ. Τανάγρας ευγενέστατα, ως πάντοτε, μας δέχθηκε στο γραφείο της Εταιρείας. Του ανακοινώσαμε τα ερωτήματα της έρευνάς μας. Και αφού σκέφθηκε επί ολίγον, μας είπε:

Η επιστήμη ουδέν θέτει ως βέβαιο πριν από την έρευνα, αλλά και ουδέν αποκλείει. Στην προκειμένη μελέτη του ζητήματος της πέραν του θανάτου ζωής δεν θέτουμε ως βέβαιο πριν ερευνήσουμε ότι υπάρχει ψυχή και ότι επικοινωνεί με τους ζωντανούς. Ούτε όμως αποκλείουμε, αν αποδειχθεί επιστημονικώς, τέτοια εκδοχή. Η επιστήμη δεν θέτει όρια πριν από την έρευνα. Ερευνά, πειραματίζεται και καταλήγει σε συμπεράσματα.

— Αλλά, αναφέραμε την παρατήρησή μας στον κ. Τανάγρα, ότι πλείστα σωματεία ψυχικών ερευνών δέχονται τον πνευματισμό και πιστεύουν ότι οι ψυχές των νεκρών προκαλούν πλείστα φαινόμενα και επικοινωνούν με τους ζωντανούς…

— Μάλιστα. Αυτά είναι τα καθαρώς πνευματιστικά σωματεία. Η ψυχοφυσιολογία όμως δεν θέτει ως δεδομένη την επικοινωνία με τους νεκρούς. Οι πνευματιστές, καθώς γνωρίζετε, ανέπτυξαν το σύστημά τους από το 1848. Τότε έγιναν τα φαινόμενα της οικογένειας Φοξ, στο Χάιτζβιλ της Αμερικής.

Η κόρη της οικογένειας, η οποία προφανώς ήταν μέντιουμ, προκαλούσε κρότους χωρίς να αγγίξει το μέρος όπου αυτοί γίνονταν. Ένα είδος τηλεκινησίας. Σκέφθηκαν λοιπόν τότε μήπως οι κρότοι αυτοί προέρχονταν από πνεύμα νεκρού. Και άρχισαν να κάνουν διάφορες ερωτήσεις, π.χ. «αν συμβαίνει αυτό, χτύπησε μια φορά, αν αυτό, δύο».

Έπειτα σιγά-σιγά σχημάτισαν και αλφάβητο με κρότους. Και άρχισε η συνομιλία των ζώντων με τα υποθετικά πνεύματα.

Πώς αναπτύχθηκε ο πνευματισμός

Εκείνη την εποχή η επιστήμη δεν είχε μελετήσει ακόμη αυτά τα φαινόμενα και έγιναν διάφορες υποθέσεις. Τέλος δεν μπορούσε να δοθεί άλλη εξήγηση παρά ότι τους κρότους αυτούς τους έκαναν ψυχές νεκρών και ότι αυτοί με το συνθηματικό αλφάβητο απαντούσαν στις ερωτήσεις. Ειδικώς για την περίπτωση της κόρης Φοξ πιστεύθηκε ότι μιλούσε το πνεύμα κάποιου δολοφονηθέντος στο σπίτι προ ετών.

Από εκεί άρχισε ο πνευματισμός, που γρήγορα είχε μεγάλη διάδοση και στην Αμερική και στην Αγγλία. Αργότερα στη Γαλλία παρουσιάσθηκε ο καθηγητής Ιππόλυτος Ντενιζάρ, ο οποίος με το ψευδώνυμο Αλλάν Καρντάκ έγραψε σειρά τόμων για τις πνευματιστικές έρευνες. Τα έργα του Καρντάκ θεωρούνται ως το Ευαγγέλιο του πνευματισμού.

Σε αυτά έβαζε τις βάσεις της θεωρίας, εξηγούσε πάνω σε αυτή τα πειράματα και καθοδηγούσε όσους ήθελαν να πειραματισθούν και να μιλήσουν με τους νεκρούς τους…

Από την εποχή εκείνη η έρευνα των πνευματιστών πολλαπλασιάζεται σε όλον τον κόσμο. Όλη η υφήλιος καταγίνεται με τον πνευματισμό. Τραπεζάκια κινούνται, μέντιουμ γράφουν καθ’ υπαγόρευση πνευμάτων κλπ. Η κίνηση αυτή έφθασε και στις Αθήνας και τις αναστάτωσε προ πολλών ετών.

Όλοι δε οι πνευματιστές, γεμάτοι μυστικοπάθεια, πίστευαν τυφλά ότι μιλούν με τις ψυχές των νεκρών. Και το πιστεύουν και σήμερα.

Οι νεότερες έρευνες

Αλλά κατά το 1882 άρχισε ένα άλλο είδος έρευνας. Ιδρύθηκε τότε στο Λονδίνο η πρώτη Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών και η επιστήμη άρχισε νέες έρευνες ψυχρά και χωρίς καμία μυστικοπάθεια ή προκατάληψη. Και η έρευνα αυτή απέδειξε ότι πραγματικά υπάρχουν και ενεργούν δυνάμεις εκτός της ύλης, ψυχικές δυνάμεις άυλες και άγνωστες.

Όταν σπούδαζα ήμουν κι εγώ υλιστής. Ο Μπύχνερ και ο Χαϊκέλ ήταν τα ευαγγέλιά μου. Μα αργότερα, ιδίως μετά την αποκάλυψη της ραδιενέργειας, πείσθηκα πως υπάρχουν και δυνάμεις άυλες.

Έτσι μετέπεσα κι εγώ στον πνευματισμό. Είδα ότι υπάρχει άυλος κόσμος, δυνάμεις υπέρτερες. Καταγινόμουν λοιπόν από τότε με τα πειράματα. Και πείσθηκα για το γεγονός της ύπαρξης αοράτων δυνάμεων. Αλλά δεν πείσθηκα ότι τα πνεύματα των νεκρών παράγουν τα φαινόμενα αυτά. Και θα σας εξηγήσω το γιατί.

— Ας ακούσουμε τους συλλογισμούς σας.

— Λοιπόν, αν ήταν δυνατή, όπως ισχυρίζονται οι πνευματιστές, η επικοινωνία νεκρών και ζώντων, τότε θα έμεναν ανεξιχνίαστα εγκλήματα; Θα υπήρχαν θησαυροί κρυμμένοι από αποθανόντες και άγνωστοι ακόμη; Θα υπήρχαν διαθήκες χαμένες και τόσα άλλα; Δεν θα τα έλεγαν όλα τα πνεύματα των νεκρών προς τους ζώντες;

Εξάλλου, θα υπήρχαν προβλήματα στην επιστήμη, στη φυσική, στη χημεία; Δεν θα τα έλυναν οι προαποθανόντες μεγάλοι επιστήμονες;

Βεβαίως δεν αρνούμεθα ότι τα πνεύματα επιζούν μετά τον θάνατον.

Αλλά δεν επικοινωνούν με ζώντες. Τουλάχιστον μέχρι σήμερα δεν αποδεικνύεται τούτο.

ΑΥΡΙΟΝ: Τα καταπληκτικά φαινόμενα.

Φώτος Γιοφύλλης

ΕΘΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ 22.01.1935