Επικοινωνία με Νεκρούς – Πνευματισμός – Ψυχοφυσιολογία 1935 (Μέρος 3ο)

Με ποια μέσα προσπαθεί η επιστήμη να κατορθώσει την επικοινωνία με τους νεκρούς;

Συνεχίζοντας τη συνέντευξή μας με τον κ. Α. Τανάγρα, τον ρωτήσαμε αν πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει επικοινωνία των ζώντων με τους νεκρούς.

Ο κ. Τανάγρας απάντησε ότι δεν πιστεύει πως η ψυχή του ανθρώπου μετά τον θάνατο διατηρεί μνήμη των πράξεων και γεγονότων της επίγειας ζωής. Πιστεύει όμως ότι το ψυχικό «εγώ» παραμένει αθάνατο μετά τη διάλυση του υλικού σώματος.

Κατά την άποψή του, η απώλεια της μνήμης μετά θάνατον αποτελεί μορφή ανάπαυσης για την ψυχή, καθώς η διατήρηση των αναμνήσεων θα ισοδυναμούσε με αιώνια ψυχική τιμωρία.

Η ψυχή, σύμφωνα με τον ίδιο, παραμένει άυλη, αθάνατη και αυτάρκης, χωρίς πλέον ενδιαφέρον για τα ανθρώπινα γεγονότα και τις πράξεις των ζώντων.

Οι έρευνες στην Ευρώπη

Οι ερευνητές της ψυχοφυσιολογίας δεν θεωρούν αποδεδειγμένη την επικοινωνία των ψυχών των νεκρών με τους ζώντες, σε αντίθεση με τους πνευματιστές που την αποδέχονται πλήρως.

Πνευματιστές ερευνητές υπάρχουν σε όλο τον κόσμο, ανάμεσά τους σημαντικοί επιστήμονες και διανοούμενοι όπως ο Καρντέκ, ο Φλαμαριόν, ο Κόναν Ντόυλ και ο Λομπρόζο.

Ο πνευματισμός στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, πνευματιστική δραστηριότητα εμφανίστηκε έντονα από το 1890, με κέντρο την Αθήνα και πειράματα στο σπίτι του ποιητή Γεωργίου Σουρή.

Σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, ποιητές, γιατροί, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, συμμετείχαν σε πειράματα και μελέτες πνευματισμού.

Και στις επαρχίες

Η πνευματιστική δραστηριότητα εξαπλώθηκε και στις επαρχίες, με κέντρα όπως η Πάτρα και η Κέρκυρα, όπου ιδρύθηκαν σύλλογοι και πραγματοποιήθηκαν πειράματα.

Στις Πάτρας, η Εταιρία Ψυχικών Ερευνών, υπό τον καθηγητή Γεώργιο Φλούδα, πραγματοποίησε πειράματα μεγάλης επιστημονικής σημασίας βασισμένα στην ψυχοφυσιολογία.