Τι είναι η Τηλεπαθητική Υποβολή - Άγγελος Τανάγρας

Στο προηγούμενο τεύχος των «Χρονικών» αναφέραμε την περίπτωση μιας τηλεπαθητικής υποβολής, η οποία σημειώθηκε στη σύζυγο του ιατρού Ι. Παπακωνσταντινίδη. Η γυναίκα είδε σε όνειρο αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του συζύγου της από Τούρκους, στη Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας. Στο άρθρο αυτό εξετάζουμε το φαινόμενο της τηλεπαθητικής υποβολής, που είναι σπανιότατο και δύσκολα κατανοητό, ιδιαίτερα όταν επιχειρείται εκουσίως και πειραματικά.

Η «Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών» διεξήγαγε πειράματα με μέντιουμ για να αποδείξει την αδυναμία εκούσιας τηλεπαθητικής υποβολής. Τρία έως τέσσερα μέντιουμ υπνώτισαν σε κοινή αίθουσα και τους ζητήθηκε να σκεφτούν έντονα ότι θα υποβάλουν σε μια άλλη συνάδελφο την εκτέλεση μιας πράξης, π.χ. να πάρει ένα μαντήλι από την τσέπη του ερευνητή. Παρά την έντονη συγκέντρωση επί πέντε έως δέκα λεπτά, κανένα μέντιουμ δεν κατάφερε να εκτελέσει την υποβολή. Τα πειράματα επαναλήφθηκαν αρκετές φορές και απέδειξαν ότι τέτοιου είδους υποβολές είναι πρακτικά αδύνατες εκούσια.

Η τηλεπαθητική υποβολή συχνά εκμεταλλεύεται για εξαπάτηση, καθώς απατεώνες υπόσχονται ότι μπορούν να επηρεάσουν αισθήματα τρίτων από απόσταση. Ένα παράδειγμα είναι μια δήθεν μαγγανεύτρια που υποσχέθηκε σε μια εγκαταλειμμένη γυναίκα ότι θα ανάγκαζε τον άπιστο να περάσει κάτω από το μπαλκόνι της και να τραγουδήσει ένα αγαπημένο τραγούδι. Τελικά συνέβη, και η φήμη της μαγισσας μεγάλωσε μαζί με τα κέρδη της.

Ο αρχίατρος Κ. Παπαθανασίου κατέθεσε δύο περιστατικά που δείχνουν τηλεπαθητική υποβολή και ασυνείδητη λήψη εντυπώσεων.

Περίπτωση 1 – Ιούνιος 1916, Πύργος Ηλείας: Ένας στενός συγγενής του Παπαθανασίου αναχώρησε για ανάρρωση στο χωριό Βουλγαρέλι της Άρτας. Ο Παπαθανασίου δεν γνώριζε το χωριό. Μια νύχτα είδε σε όνειρο όλη την περιοχή: δάσος, πλατεία, εκκλησία, σπίτι, δωμάτια, εξώστη, κληματαριά, το μπακάλικο και τον ίδιο τον συγγενή. Μετά ένα μήνα, όταν επισκέφθηκε το Βουλγαρέλι, όλα ήταν ακριβώς όπως στο όνειρο. Αυτό αποδεικνύει ότι ο Παπαθανασίου έγινε ασυνείδητος δέκτης των εντυπώσεων του συγγενή του, μέσω μακράς συμβίωσης και συναισθηματικής σύνδεσης.

Περίπτωση 2 – Άνοιξη 1920, Μικρά Ασία: Ο Παπαθανασίου είδε σε όνειρο την Άνδριανούπολη περίπου ένα μήνα πριν την κατάληψη από τον Ελληνικό στρατό. Είδε πανοραμικά την πόλη: τζαμιά, συνοικίες, χωριά, ποταμό Έβρο. Δεν είχε δει ποτέ την πόλη σε έντυπα. Όταν επισκέφθηκε την πόλη τον Αύγουστο του 1921, ήταν ακριβώς όπως την είχε δει στο όνειρο. Σε αυτή την περίπτωση, δεν υπήρχε γνωστός πομπός – η τηλεπαθητική υποβολή συνέβη ασυνείδητα, μέσω συντονισμού ψυχικών κυμάτων.

Η τηλεπαθητική υποβολή υποχρεώνει τον δέκτη να εκτελεί ασυνείδητα τις πράξεις, λέξεις ή στάσεις που εμφανίζονται στο όνειρο. Μια πρόχειρη απόδειξη είναι ότι σε δημόσιες συναθροίσεις μπορούμε να αναγκάσουμε άτομα που στρέφουν την πλάτη να μας γυρίσουν με επίμονη εστίαση, ή όταν αισθανόμαστε ότι μας παρατηρούν, στρεφόμαστε και βλέπουμε κάποιον που μας παρακολουθεί.

Συμπέρασμα: Η τηλεπαθητική υποβολή είναι ένα σπάνιο φαινόμενο που ενεργοποιείται ασυνείδητα και δεν μπορεί να επιβληθεί εκούσια. Η καταγραφή αυτών των περιστατικών από την «Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών» αποτελεί σημαντική μαρτυρία για την έρευνα των ψυχικών φαινομένων.