"Το στοιχειό της 'Οβριάς ζητεί τη συμμμαχία ενός ανθρώπου για να καταστρέψει το αντίπαλο στοιχειό. Αυτός δεν είναι συγχωριανός του, αλλά ζούδιαρης από άλλο γειτονικό χωριό. Οι ζουδιαραίοι είναι οι εχθροί των κακοποιών στοιχειών. Όπως οι Νεραιδάρες και οι μαΐστρες, οι Νεραιδάρηδες έχουν τη δύναμη να θεραπεύουν τα τραύματα των εξωτικών, εξευμενίζοντας τα, ενώ ο ζούδιαρης υποτάσσει και καταπολεμά τα στοιχειά, καθιστώντας τα ανώδυνα. Η παράδοση περιγράφει πως ο ζούδιαρης, όταν μεταφέρθηκε από μακρινό χωριό, εξόντωσε και κατατρόπωσε ένα πολύ επικίνδυνο σμερδάκι.
Οι ζουδιαραίοι είναι ελαφρόσκιωτοι, έχοντας τη φυσική ικανότητα να βλέπουν τους βαρυήσκιωτους, τα αόρατα ξωτικά, ενώ έχουν μάθει την τέχνη να τα καταπολεμούν. Ο μεγάλος πληθυσμός τους ζούσε σε παλαιότερους χρόνους στην Ηλεία και σε κάποια χωριά της Αχαΐας και της Ηλιδας, αλλά εδώ και πολλά χρόνια δεν υπάρχει κανείς, τουλάχιστον δεν ακούγεται κάποιος γνωστός ως τέτοιος εκτός από το χωριό του.
Το κείμενο αναφέρεται στη μυθολογία και στις παραδόσεις των χωριών για τα στοιχειά και τις μάχες τους. Οι "ζουδιαραίοι" περιγράφονται ως μάγοι ή ειδικοί που μπορούν να προστατεύσουν τα χωριά τους από τα κακοποιά στοιχειά, χρησιμοποιώντας ικανότητες για να εξευμενίσουν ή να καταπολεμήσουν τα ξωτικά πλάσματα. Αυτά τα πλάσματα μπορεί να περιλαμβάνουν φαντάσματα ή άλλα υπερφυσικά όντα που δημιουργούν προβλήματα στους ανθρώπους.
Μελεται περι του βίου και της γλώσσης του Ελληνικού Λαού Ν. Γ. Πολίτης - Παραδόσεις Μερος Β 1904 - σελ 1119-1120
