Λαϊκή δοξασία για τα μεσημεριανά φαντάσματα της Κλήμας Μήλου
Στη θέση Κλήμα, όπου είναι χαλάσματα παλαιάς πολιτείας, ο τόπος είναι στοιχειωμένος. Βγαίνουν στοιχειά, και όποιος περάσει από κει τη νύχτα ή μες στο μεσημέρι, τον λαβώνουν.
Το μεσημέρι, και μάλιστα στην καρδιά του καλοκαιριού, βγαίνουν εκεί οι Μεσημεριάτες, κάτι φαντάσματα που τα λεν έτσι για την ώρα που βγαίνουν.
Βιβλιογραφική αναφορά
Καταγραφή από τη Ρόδο για τα στοιχειά που αποκαλούνται «Αναράδες» και κατοικούν σε ερείπια, δέντρα και ποταμούς, και για τους «λαφροστοιχειώτες» — ανθρώπους που λένε πως τα έχουν δει.
Σύντομη περιγραφή πεποιθήσεων για στοιχειωμένα σπίτια και ανακάλυψη θησαυρών μέσω ονείρων στον Λαγό του Έβρου.
Λαϊκή αφήγηση για στοιχειωμένα πηγάδια και φωτιές που προκαλούνται από φαντάσματα φύλακες θησαυρών στο Πράγγιο.
Λαογραφική παράδοση για στοιχειά (φαντάσματα) στην Κυανή Έβρου: Εμφανίσεις σε βρύσες, πηγάδια και δρόμους που προκαλούσαν ασθένειες, παράλυση και θάνατο.
Θρύλος για στοιχειωμένη βελανιδιά στο Αρχάγγελο Ρόδου κοντά στο μοναστήρι του Αρχαγγέλου Γαβριήλ. Όταν ένας κάτοικος την έκοψε, πέθανε σε τρεις μέρες. Το δέντρο ξαναφύτρωσε και κανείς δεν τολμά να το αγγίξει.
Θρύλος για το στοιχειό Χαραμαλλά στη Γεννήτρα Σιάνα Ρόδου, που μεταμορφωνόταν σε γάιδαρο, αγριόγατο ή τράγο και τρομοκρατούσε τους ντόπιους. Μέχρι σήμερα κανείς δεν περνά νύχτα από εκεί από φόβο.
Λαϊκή αφήγηση για τις νεράιδες της Τρυπητής Μήλου και την προέλευση της τοπωνυμίας «Νύχια»
Λαϊκή αφήγηση για τον βρικόλακα Κούβελο και την απαιτητική διαδικασία εξόντωσής του που απασχόλησε τη Μήλο
Ιστορία του Σωφρονίου για φαντασματική οντότητα στη Μήλο. Βρέθηκε ανέπαφο σώμα αφορισμένου με φλέβες γεμάτες αίμα. Μοναχοί σχεδίαζαν βρασμό σε κρασί, αλλά η αποσύνθεση συνέβη ταυτόχρονα με την άρση του αφορισμού από τον Πατριάρχη.
Παραδοσιακές πεποιθήσεις για τις Καλοτύχες (αμφίθετα δαιμόνια) στο Δασύλλιο Γρεβενών, που κατοικούν σε σπηλιές, ψήνουν καφέ, τραγουδούν και παίζουν μουσικά όργανα.
Η παράδοση από την περιοχή Κόμητο για τους καλικάντζαρους κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων.
Λαογραφική παράδοση για τη σχέση μεταξύ μαζικών θανάτων και ηττημένων στοιχειών. Όταν ένα στοιχειό ηττάται σε μάχη στα χωριατικά όρια, πεθαίνουν πολλοί στο χωριό του. Αναφέρεται μάχη μεταξύ Σιλπιζιώτικου (Σελπζα) και Αρτοτίβα (σημερινό Αχλαδόκαστρο).
Λαϊκή αφήγηση για τις ανεράδες, τις αμαρτωλές ψυχές που χορεύουν τη νύχτα στο Παλιόκαστρο της Νισύρου.