Χίλιοι Μάγοι και Μάγισσες στην Αθήνα και τον Πειραιά - 1933

Αυτό που παρασύρει την ατελείωτη πελατεία στα νύχια των μάγων είναι η αρχική διάγνωση της ταυτότητας του θύματος κατά την πρώτη επίσκεψη. Είναι όπως το παλιό δόκανο που με ελάχιστα ψίχουλα δολώματος κρατάει αιχμάλωτα τα ανόητα πετούμενα.

Πριν από οποιαδήποτε συζήτηση, ο μάγος ή η μάγισσα καθορίζει στο θύμα την οικογενειακή του σύνθεση, το όνομά του, το επάγγελμά του αγαπημένου τους προσώπου και άλλες λεπτομέρειες. Το αφελές θύμα μένει ενεό. Πώς γνωρίζει ο μάγος ή η μάγισσα τόσα δικά του πράγματα χωρίς να του έχει πει τίποτα;

Άρα έχει υπεράνθρωπες ιδιότητες, άρα είναι ικανός ο μάγος να κάνει ό,τι του ζητήσει. Παρ' ολίγο να πεισθεί και ο αστυνομικός κ. Μαυρωτάς, όταν συνέλαβε τον Δημητριάδη που μας απασχολεί. Του είπε πρώτα-πρώτα ότι δεν είναι εμπορο-υπάλληλος όπως ο κ. Μαυρωτάς είχε ισχυριστεί.

— Στρατιωτικός είσαι, φώναξε τονίζοντας μεγαλοπρεπώς τις συλλαβές, όπως έκανε συνήθως.

— Μπα, μπά, εμπορικό έχουμε.

— Όχι, ξαναείπε ο μάγος. Κορώνες πέφτουν δίπλα σου. Αν δεν φέρνεις τώρα κορώνες θα φέρνεις αργότερα.

Ο κ. Μαυρωτάς προσπάθησε να κρύψει όσο του ήταν δυνατό, καλύτερα, την ταραχή του από την μισοδιαπίστωση που ο Δημητριάδης έκανε. Η έκπληξή του μεγάλωσε περισσότερο όταν ο μάγος τον πήγε πιο δίπλα και του είπε:

— Βρε παιδί μου, νέος άνθρωπος είσαι. Την αγαπάς πολύ αυτή τη γυναίκα;

— Μα και βεβαίως. Για αυτό θα την στεφανωθώ.

Να σημειωθεί ότι ο κ. Μαυρωτάς είχε παρουσιάσει μια γυναίκα ελευθέρων ηθών ως γνωστή του. Ο μάγος διέκρινε λοιπόν ότι δεν ήταν τίμια γυναίκα και του είπε ξάστερα αλλά στο αυτί για να μην ακούσει εκείνη:

— Εγώ βλέπω ότι έχει πολλούς άντρες πάνω της και θα κάνεις λάθος αν την πάρεις.

Μεγάλα κόλπα

Όλα αυτά κλόνισαν τον αστυνομικό. Ήταν προφανές ότι διέθετε δύναμη που δεν την διαθέτουν όλοι οι άνθρωποι. Αλλά η δύναμη αυτή μόνο για όσους αγνοούν την πραγματικότητα φαίνεται πως έχει κάτι υπερκόσμιο. Είναι, όπως μας εξηγεί ο κ. Τανάγρας, η κοινή διαίσθηση και τηλεπάθεια. Την έχουν άπειροι άνθρωποι και εκείνοι που την καλλιεργούν με την αυτοσυγκέντρωση περισσότερο. Αυτό το γεγονός αγνοείται από την ανεξάντλητη πελατεία των μάγων και με αυτό αρχικά παγιδεύονται, ώστε να πιστεύουν μετά ότι θα τους χαρίσουν τον ουρανό με τα άστρα.

Για αυτό και κλονίστηκε ο κ. Μαυρωτάς, αλλά το καθήκον του ήταν να τον συλλάβει και το έκανε.

— Ντύσου, του είπε τώρα να πάμε στην αστυνομία. Έκανες λάθος, είμαι αστυνομικός.

Και κινήθηκε προς το μέρος του. Τώρα ο Δημητριάδης με χειρονομίες μεγαλοπρεπείς και υποβλητικότητα που καθήλωσαν τον αστυνομικό ακίνητο στη θέση του φώναξε:

— Μη κινηθείς! Μη! Θα χάσεις τη φωνή σου! Μη με αγγίζεις!

Ήταν τέτοιος ο τρόπος που φώναζε, μας λέει ο κ. Μαυρωτάς, που τα έχασε.

Κατόπιν ο μάγος βλέποντας ότι το κόλπο είχε πιάσει, σήκωσε τα χέρια του ψηλά και άρχισε να φωνάζει ακόμα πιο δυνατά:

— Άρχοντα! Άρχοντα Φανού. Κάψε τον!

Και χτύπησε το κουδούνι σαν δαιμονισμένος για να φτάσει ο Άρχοντας, δηλαδή ο Σατανάς.

Αλλά ο αφιλότιμος εκείνος δεν εμφανίστηκε, τα χέρια του κ. Μαυρωτά δεν κόπηκαν και ο μάγος οδηγήθηκε στο τμήμα. Τα χέρια του κ. Μαυρωτά όμως κάτι έπαθαν. Μια γυναίκα από το επιτελείο του μάγου, η οποία είχε πάει κάποτε να του ζητήσει την βοήθειά του για την καρδιά ενός άλλου και κατάντησε ερωμένη και τυφλό όργανό του, επιτέθηκε στον αστυνομικό και του δάγκωσε το δεξί χέρι. Οδηγήθηκε και αυτή στην αστυνομία, όπου και συνέχισε να διαμαρτύρεται για την σύλληψη ενός ανθρώπου με τόση δύναμη που είχε οφελήσει κόσμο και κοσμάκη.

Τεράστια πίστη για τις αρχικές της διαγνώσεις είχε αποκτήσει και η Πυθία της οδού Κίμωνος, Προβατά, με την οποία ασχοληθήκαμε χθες. Αυτή δεν ανελάμβανε μόνο να επαναφέρει τους άπιστους στις ζεστές αγκαλιές των ερωτευμένων, αλλά και ανελάμβανε την θεραπεία κάθε νόσου. Για παράδειγμα, ξεκοκκάλισε την περιουσία μιας φτωχής γυναίκας της οποίας το παιδί είχε ώρα.

— Τι εννοείς ώρα; την ρωτήσαμε και ψιθύρισε φοβερές κατάρες προς τον αρχιφύλακα κ. Παναγιωτόπουλο που την συνέλαβε.

Ίδρωσε και ξε-ίδρωσε ώσπου να το εξηγήσει. Πρόκειται για την εξήγηση της εξήγησης από τους αστυνομικούς, όπου ο νεαρός που είχε ώρα, καταλαμβανόταν από σπασμούς λόγω ενός προβλήματος υγείας στα αναπνευστικά του όργανα. Με την πάροδο του χρόνου και την ενηλικίωσή του, θα γινόταν καλά. Αλλά η μητέρα του υπέφερε να τον βλέπει μελανιασμένο και συχνά στο πάτωμα.

Η Πυθία ανέλαβε να συμβουλευτεί το φεγγάρι και την κρίση της. Για να λειτουργήσει η κρίση της, έπρεπε να καταβληθούν εκατοντάδες δραχμές. Και για να συμβουλευτεί το φεγγάρι έπρεπε να ξεγυμνωθεί. Έξοδα δηλαδή μετακίνησης και θεάματος. Έτσι, τις βραδιές που το φεγγάρι ήταν σε χάση, ανέβαινε κοντά στη χαραυγή στην ταράτσα του σπιτιού και από την ταράτσα στα κεραμίδια, όπου πλέον παρίστανε την Σαλώμη.

Πετούσε τα ρούχα της και με ένα πέπλο χάιδευε το φεγγάρι. Έτσι τουλάχιστον εξηγούσε στις πελάτισσές της το ότι κινούσε γυμνή προς την ειρηνικότατη Σελήνη το πέπλο και ύστερα το κινούσε πάλι χαϊδεύοντας το γέρικο κορμί της. Είχε τρομοκρατήσει τους περίοικους όταν αυτοί τύχαινε καμιά χαραυγή να βγάλουν το κεφάλι τους από τα παράθυρα. Μούγκριζε ή πρόφερε λόγια ακατάληπτα, ώστε οι δειλοί φοβισμένοι, στους οποίους διέδιδε ότι θα ρίξει κατάρες, δεν ξεμύτιζαν πριν ξημερώσει.