Επικοινωνία με Νεκρούς - Πνευματισμός - Ψυχοφυσιολογία 1935 (Μέρος 4ο) - Στοιχειωμένη Πάτρα

Επικοινωνία με Νεκρούς – Πνευματισμός – Ψυχοφυσιολογία 1935 (Μέρος 4ο) – Στοιχειωμένη Πάτρα

Τα καταπληκτικά επιστημονικά πειράματα… — Τι αποκαλύφθηκε στις Πάτρας — Το φρούριο του Ρίου είναι στοιχειωμένο — Η εμφάνιση του πνεύματος του πρωτομάστορα Ντοβανέσκο

Τα πειράματα της ψυχιστικής επιστήμης των Πατρών θεωρούνται σπουδαία. Για αυτά ο διευθυντής των Ψυχικών Ερευνών των Πατρών μάς ανακοινώνει τα εξής εξαιρετικά ενδιαφέροντα:

– Η ψυχιστική επιστήμη επισφραγίζει την αλήθεια περί υπάρξεως και αθανασίας της ψυχής.

Πολλάκις έγινε στον Τύπο λόγος περί φαινομένων τηλεκινησίας, περί κίνησης, δηλαδή μετακίνησης αντικειμένων άνευ επαφής ή υλικής δύναμης. Τέτοια φαινόμενα παρατηρήθηκαν στο Μεσολόγγι το 1928, στο προάστιο των Πατρών Ζαρουχλέικα το 1930 και πέρυσι στη Μακρυσία της Ηλείας, για να αναφέρω μόνο την περιφέρειά μας. Μελετήθηκαν δε από Συνδέσμους Ψυχικών Ερευνών.

Άπειρα φαινόμενα αναφέρει, μεταξύ άλλων, και ο διάσημος Ιταλός καθηγητής Λομπρόζο, ο οποίος ομολογεί ότι ήταν πρότερον πολέμιος τέτοιων αντιλήψεων περί ψυχής και πνευμάτων, παραδεχόμενος ότι κάθε δύναμη είναι ιδιότητα της ύλης και κάθε σκέψη ιδιότητα του εγκεφάλου, και ειρωνευόταν όσες φορές άκουγε περί κινούμενων τραπεζών.

Αλλά, κατόπιν παρατηρήσεως πλείστων ψυχικών φαινομένων, παραδέχθηκε την ύπαρξη άυλης νοητής δύναμης, η οποία υπάρχει μετά θάνατον, επισκεπτομένη πρόσωπα και τοπία της επίγειας ζωής της, κατόπιν ιδίας της βουλήσεως – φαινόμενα στοιχειωμένων σπιτιών – ή κατόπιν επικλήσεως των ζώντων.

Κατά ταύτα ο κ. Γ. Φλούδας, διευθυντής των Ψυχικών Ερευνών στις Πάτρας, διαφωνεί με τον κ. Α. Τανάγρα, καθότι παραδέχεται την επικοινωνία των ψυχών μετά θάνατον με τους ευρισκομένους στη ζωή.

ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΡΙΟΥ

– Επί παραδείγματι, συνεχίζει ο κ. Φλούδας, για το φρούριο του Ρίου, κυκλοφορεί από ακαθόριστου χρόνου ότι είναι στοιχειωμένο. Πολλοί δε, που ήταν κατάδικοι κατά την εποχή που το φρούριο αυτό ήταν φυλακή βαρυποινιτών, διηγούνται σωρεία ανεκδότων περί ενός Αράπη, ο οποίος άλλοτε μεν εμφανιζόταν θεόρατος, με μεγάλα βαθουλά μάτια, μακριά κοκαλιάρικα χέρια και ένα ρόπαλο, και χτυπούσε ή προσπαθούσε να στραγγαλίσει τους κατάδικους.

Άλλοτε πάλιν, όπως διηγούνται, πρόβαλλε από τη θάλασσα ιππεύων θηρίο της Αποκαλύψεως και ορμούσε εναντίον των στρατιωτών-φρουρών, κατά προτίμηση όσων εκτελούσαν υπηρεσία στη νοτιοανατολική σκοπιά του αέρος.

Γενναίοι μυστακοφόροι – και όχι μόνο – λοχίες της παλαιάς εποχής διηγούνται στους έκπληκτους και τρέμοντες νεοσύλλεκτους ότι ο Αράπης αυτός είχε εξαφανίσει διά παντός τρεις ή τέσσερις σκοπούς και ότι γύρω από τη σκοπιά βρέθηκαν τα όπλα, οι θήκες των φυσιγγίων και τα άρβυλά τους, αλλά ούτε ίχνος των ίδιων…

Αλλά και οι κατάδικοι έχουν να διηγηθούν πολλά περί εμφανίσεως του Αράπη εντός του απομονωτηρίου θαλάμου, ιδίως των τιμωρουμένων, όπου οι πλείστοι έβγαιναν σε αθλία κατάσταση, φέροντες καταφανή σημάδια της νυκτερινής πάλης προς το στοιχειό.

Αυτά που αναφέρει ο κ. Φλούδας στις ανακοινώσεις του τα έχει ακούσει και ο γράφων. Κάποτε που είχα πάει στο Ρίον για να μου διηγηθεί ο λήσταρχος Σκαρτσώρας την ιστορία της ζωής του, άκουσα εκεί πλήθος θρύλων για την εξαφάνιση σκοπών στρατιωτών και για την εμφάνιση του μυστηριώδους στοιχειού του παλαιστάτου φρουρίου…

ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Όπως ανακοινώνει ο κ. Φλούδας, με το ζήτημα αυτό ασχολήθηκε ο Σύνδεσμος Ψυχικών Ερευνών των Πατρών στη συνεδρίασή του στις 17 Ιανουαρίου 1933.

– Χρησιμοποιήσαμε, συνεχίζει ο κ. Φλούδας, ένα άριστο μέντιουμ, τη διδά Σ. Γ., η οποία, αφού βρέθηκε σε υπνωτιστική κατάσταση εντός του φρουρίου Ρίου, άρχισε να λέγει με τρέμουσα φωνή:

– Βλέπω μια σκιά. Δεν μοιάζει με φάντασμα… Η σκιά έρχεται αμίλητα κοντά μου… Φοβάμαι… Θέλω να φύγω… Γίνεται σκοτάδι πολύ…

– Όχι, δεν θα φύγεις, δεν φοβάσαι…

– Ναι. Δεν φοβούμαι, γιατί τώρα βλέπω φώτα πολλά, μεγάλα… Βγάζουν μακριές φλόγες, σαν πυροτεχνήματα… Οι φλόγες είναι σαν ατελείωτα… και σμίγουν όλες.

– Α… οι φλόγες έφτιαξαν έναν Αράπη… Φοβούμαι… Με φοβερίζει…

– Διώχτε με!

– Δεν θα φύγεις. Ο Αράπης δεν σε πειράζει. Μπορείς να τον ρωτήσεις τι είναι και γιατί βρίσκεται εκεί.

– Ω… Ναι. Δεν φοβούμαι. Τον ρωτώ… Οι φλόγες, που είδες, μου λέει, είναι πολλοί οι άνθρωποι που εργάσθηκαν να χτίσουν το φρούριο… Εγώ είμαι ο Ντιοβανέσκο, ο αρχιμάστορας, και βρίσκομαι εδώ πάντοτε, διότι μου αρέσει πολύ…

– Αισθάνομαι χαρά που βρίσκομαι σε αυτούς τους τόπους… Μεγαλύτερη χαρά αισθάνομαι όταν βλέπω στρατό να κατοικεί εδώ, διότι γι’ αυτόν τον σκοπό κτίσαμε το φρούριο… Λυπάμαι δυνατά όταν βλέπω φυλακισμένους και θέλω να τους τιμωρώ, διότι δεν θέλω στο σπίτι μου φυλακές, θέλω στρατώνες.

Μόλις είπε αυτά το μέντιουμ, ξέσπασε αιφνιδίως σε φωνές τρόμου!

Δεν κατορθώσαμε να το συγκρατήσουμε ούτε εκείνο θέλησε να μας πει τι έβλεπε και το ξυπνήσαμε. Προσπαθήσαμε να επαναλάβουμε το πείραμα, αλλά στάθηκε αδύνατον, λόγω σκληράς αντιστάσεως του μέντιουμ.

Ο ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΑΣ ΝΤΙΟΒΑΝΕΝΚΟ

Συμπερασματικά ο κ. Φλούδας παραθέτει:

– Διαπιστώσαμε ότι το φρούριο του Ρίου είναι πράγματι στοιχειωμένο, ο δε Αράπης δεν είναι άλλος παρά ο πρωτομάστορας Ντιοβανέσκο, δηλαδή το «επιψυχίδιό» του, το οποίο, λόγω ατελούς διαπλάσεως, εμφανίζεται και ζητά εκδίκηση από τους μεταβαλόντας σε φυλακές το αρχικώς προορισμένο για πολεμικό κτίριο.

Φαίνεται ότι ο πρωτομάστορας αυτός απέθανε πριν τελειοποιηθεί το κτίριο και, λόγω του μεγάλου πόθου που είχε εν ζωή να δει το φρούριο τελειωμένο, εμφανίζεται και γίνεται αισθητός από ανθρώπους έχοντας ιδιάζουσες ψυχικές ιδιότητες.

Η ασκούμενη εκεί, μεταξύ άλλοτε στρατιωτών και καταδίκων, υποβολή και αυθυποβολή συνέτεινε επίσης στη συχνότητα και σκληρότητα των εμφανίσεων του στοιχειού αυτού, του βασανιζόμενου επιψυχιδίου, του πρωτομάστορα Ντιοβανέσκο.

Τα γεγονότα αυτά, που αφηγείται ο κ. Φλούδας, είναι κάτι τι ελάχιστο μέσα στο πλήθος των αληθώς υπερφυσικών φαινομένων, που απέδειξαν οι έρευνες του πνευματισμού και της ψυχοφιλοσοφίας. Όλες αυτές τις έρευνες και τα περιεργότατα γεγονότα που διαπιστώθηκαν κατά αυτές θα αφηγηθούμε προχωρώντας.

Κατά πρώτον, πολλά φαινόμενα παρουσιασθέντα στους αρχαίους χρόνους και σε διάφορες εποχές της ιστορίας. Έπειτα θα έλθουμε στις επιστημονικές παρατηρήσεις του πνευματισμού. Και κατόπιν θα αφηγηθούμε πνευματιστικά φαινόμενα που συνέβησαν στην Ελλάδα από την εποχή του ποιητή Δ. Σολωμού, ο οποίος ήταν ισχυρότατο μέντιουμ, μέχρι των ημερών μας.

Θα αφηγηθούμε ακόμη και πλήθος περιεργοτάτων και καταπληκτικών φαινομένων που συνέβησαν σε όλα τα σημεία της γης και εξηγούνται ως επικοινωνίες των νεκρών με τους ζώντες.

Φώτος Γιοφύλλης

ΕΘΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ 25.01.1935